İnsan terk ettiği şeyleri çok mu düşünür?

Benim gözlemlediğim ve kendimce düşündüğüm kadarıyla, evet, insan terk ettiği şeyleri düşünebilir, hatta çok düşünebilir. Ama bu düşünmenin şekli ve şiddeti biraz karmaşıktır.
İnsanlar genellikle, terk etme kararını verirken bile büyük bir iç savaş yaşarlar. Hiç kimse, kolayca arkasında bırakmayı sevdiği bir şeyi ya da bir ilişkiyi bitirmez. Bu karar, genellikle acı veren bir gereklilik veya artık katlanılamayan bir durumun sonucudur.

Evet öyle insan vazgeçtiği, terk ettiği şeyleri acaba kalsaydım ne olurdu, doğru mu yaptım sorularıyla zihninde tekrar tekrar yoklar. Çünkü terk etmek sadece bırakmak değil, aynı zamanda bir ihtimali kapatmaktır. Kapanan ihtimaller zihin için hep çekicidir. Ama şu ayrımı yapmak önemli, gerçekten doğru bir şey terk edildiyse, zamanla düşünce azalır ve yerini netlik alır. İçten içe eksik kalan, yarım bırakılan bir şey terk edildiyse, düşünce azalmaz tam tersine büyür.

Terk ettim deyince bitmiyor ki aslında, insan aklında hâlâ taşır durur. Bazen bir eşya gibi bırakamıyorsun işte, durup durup “ya şöyle olsaydı?” diye kendine dönüyorsun. Haklısındır belki ama bu, düşünmene engel olmuyor. Terk etmekle unutmak aynı şey değil bence; biri gitmek, diğeri taşıyamamak.

Evet ben düşünüyorum. Acaba herkes de düşünüyor mu?