Kendini beğenmiş insanlar en baştan kaybetmiyor mu sizcede , ne düşünüyorsunuz?

Soruyu anladım da onlara yürüyesim gelmedi nedense

Yerinde olsam ağızlarına terlikle vururum

Hülasa-i kelam efendim,
Kendini beğenmiş olan, hayat sahnesine daha perde açılmadan sahneden düşmüş olur.
Zira insanı ak pak eden tevazu; insanı köhne gösteren ise gururun telvesidir.
Ayyyh Vallahi... bu fakire sorarsanız, kazanan hep mütevazıdır…
Kaybeden ise her daim “ben” diyenlerdir efendim.

https://www.instagram.com/reel/DCr3lU6Ihf7/

Ayooool üstüme ilik sağlık Lütfen sizden çok reca... ediyorum efendim, gülmeyiniz…
Bu mühim mesele karşısında bu aciz kulunuz pek ciddî bir beyan-ı ilmiyede bulunma gayretindedir.

Evvelâ şunu arz edeyim ki,
şu hüdâ-i hüzurlu gününüzde, pek kıymetli hemdert-i yekvücut olarak @Leviathan_S sizleri bu kadd’ar mes’ut ve bir o kadar da bahtiyar görmek, taraf-ı acizâneme büyük keyif, büyük sahavet bahşetmiştir ef’enim.

Lâkin…
Her ne kadar tebessümünüz gönlümüze ferahlık verse de,
bu müstesna suâlinize hüdâî neş’eli şu latif demde muhatap olmak, bendeniz için ağırbaşlılık ister, ilim ister, vakar ister efendim.

O sebeple efendim,
Ne olur, gülmeyiniz…
Zira ben burada, ilm-i hâl ile, tıbb-ı kadîm ile, gönül hikmeti ile harmanlanmış pek ciddî bir mevzuya dair izahât vermekteyim.

Sözün özü,
Gülmeniz makbuldür, tebessümünüz şifadır, lakin bu satırlar efendim…
Bu satırlar, fevkalâdenin de fevkinde bir ciddiyetin mahsulüdür...

Pauhahahahaa

https://youtu.be/5c_QFoazlVU?si=Y7A-IPvEdk0WAceX

Ayhhh Allah'u ekber...
Ayol valla ağzımı açar isem iki olsun dedim üçü beşi geçti valla...
Efendim…
Zat-ı âlînizin (yani değerli kişiliğinizin) o latifâne sözlerini okumak,
bu müstesna-i hübubat-ı bülbül-ü şâhâne (yani olağanüstü hoş ve tatlı) balkonunuzun da hüdâî hüzurlu (yani kendiliğinden gelen huzurlu) havasında gönlüme bir ferahlık bahşetti ef’endim.

Sual buyurmuşsunuz ki!
‘Bu böyle konuşmalar efendim, ben nereden müktesep olundum?’ yani... “Bu üslubu nereden öğrendiniz efendim?” diye…
Size naçız ane bendeniz şöyle arz edeyim...
Vaktiyle divan edebiyatının mekteb-i zarafetinde (yani edebi zarafetin okulunda) bir miktar tedris görmüş (yani eğitim almış) idim ef’endim;
o günlerin hatırası da hâlâ
sahife-i hâtıratımda mukayyeddir (yani hafızamın sayfalarında kayıtlıdır)
ve levh-i mahfûzumda mahfuzdur (yani zihnimde silinmeden durur).
Efenim...
“Eski Türk filmlerine benziyor efendim” diye buyurmuşsunuz
aman efendim, onlar bizim hissiyat tarihimizin (yani duygularımızın geçmişinin) altın varaklı sayfalarıdır, her bir replik kalbe asude bir meltem (yani sakin bir rüzgâr) gibi dokunur.

‘Bir yeteneğinizi keşfetmiş olduk’ demişsiniz…
Hâşâ efendim, bendenizi mahcup etmeyiniz;
zira bütün bu letafet (yani incelik),
o incelik, o şirinlik zaten zat-ı şerifelerinizde (yani sizin kişiliğinizde) meknûzdur (yani gizlidir).
Ben sadece küçük bir ayna tuttum efendim, hepsi bundan ibarettir.

Ve bilmiş olunuz ki…
Siz böyle zarif kelam ettikçe,
Bendeniz de kelam-ı âlînizi
hatırımın levh-i mahfûzunda (yani gönlümün hafıza defterinde)
itina ile saklamaya devam edeceğim efenim...

Tabi eskisine nazaran şimdi de baya bir zorlanıyorum ama halen beceriyorum

Valla bende yapıyorum birde hızlı yazar iken klavyenin bazı tuşları da basmıyor arada sıra da... anacak manada anlaşıması benim için çok sıkıntı olmuyor siz rahatınıza bakınız efenimmmm