Bir zamanlar her kuşağın bir sonrakine aktardığı samimi, saygılı değerler vardı. Duygular düşünceye, düşünceler eyleme dönüşür; insanlar birbirine daha özenle yaklaşırdı.
Ama modern çağ bize sevmenin saflık, evlenmenin enayilik, çocuk yapmanın yük, ilişki kurmanın risk olduğunu fısıldadı.
Sonuç? İnsan ilişkilerini kendi ellerimizle dinamitledik.

Günümüz ilişkilerinde aşk; hızlı tüketilen, tahammülsüz, saygısız ve sevgisiz bir oyuna dönüştü. Yalnız kalmamak adına, “eğlenelim yeter” mantığıyla birbirimizi psikolojik olarak tükettiğimiz geçici heveslere sürüklendik.
Ve ben merak ediyorum:
Biz bu saflığı nasıl kaybettik?
Gerçekten kendiliğinden mi oldu?
Yoksa birileri bunun böyle olmasını mı istedi?
Bu bir toplum mühendisliği projesi miydi?
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Cam Cilt
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer