Saflığımızı kaybettik mi?

Bir zamanlar her kuşağın bir sonrakine aktardığı samimi, saygılı değerler vardı. Duygular düşünceye, düşünceler eyleme dönüşür; insanlar birbirine daha özenle yaklaşırdı.

Ama modern çağ bize sevmenin saflık, evlenmenin enayilik, çocuk yapmanın yük, ilişki kurmanın risk olduğunu fısıldadı.

Sonuç? İnsan ilişkilerini kendi ellerimizle dinamitledik.

Saflığımızı kaybettik mi?

Günümüz ilişkilerinde aşk; hızlı tüketilen, tahammülsüz, saygısız ve sevgisiz bir oyuna dönüştü. Yalnız kalmamak adına, “eğlenelim yeter” mantığıyla birbirimizi psikolojik olarak tükettiğimiz geçici heveslere sürüklendik.

Ve ben merak ediyorum:

Biz bu saflığı nasıl kaybettik?

Gerçekten kendiliğinden mi oldu?

Yoksa birileri bunun böyle olmasını mı istedi?

Bu bir toplum mühendisliği projesi miydi?

Saflığımızı kaybettik mi?
Cevapla