Belki de mesele süresi değil… Bir insan ne kadar yalnız kalabilir de “artık iyi değilim” diyemeden devam edebilir? Yalnızlığı taşıdığını sanıp aslında altında ezildiği an ne zaman geliyor acaba?
İnsan, temel sosyal ve duygusal ihtiyaçları karşılanmadan, haftalar veya aylar boyunca derin bir yalnızlığı sağlıklı bir şekilde taşıyamaz. Bir noktadan sonra bu, "taşıma" değil, bir hayatta kalma mücadelesine dönüşür. Herkesin sınırı farklıdır, ama hepimizin bir sınırı var. Eğer yalnızlık, kendini dinleme, yaratıcılık, huzur bulma ve yenilenme için seçilmiş bir inzivaysa, bence bu durum insanı besler ve süresini kişi kendi kontrol edebilir. Birkaç saatten birkaç haftaya kadar sürebilir ve sonunda kişi daha güçlü döner.
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
"Yalnızlık Allah'a mahsustur" bu söz o kadar doğru ki. İlla sevgi anlamında değil diğer türlüde bence insan uzun süre yalnız kalmalı. Bir noktadan sonra devreler yanıyor 🤦♀️
Yalnızlık bir yüktür. Başta henüz gücün yerindeyken güzel gelir taşıması. Sanki bir ömür sırtında beraber gidebilirmişsin gibi ama bir yerden sonra gücün tükenmeye başladığında yorgunluk bastırdığında ağırlığını hissettirmeye başlar. Yalnızlığı tutan ellerin onun ipleriyle kesilmeye başlar. Sırtını omzunu acıtır zamanla. İşte o zaman yalnızlığın altında ezilmeye başlarsın ve kurtulmak istersin. Uzun vadede yaşıyabileceğin bir şey değildir yalnızlık. Yorar ve acıtır.
Yalnızlık insana bazen güç katar, bazen de tüketir. Kimse aynı süre zarfında, aynı şekilde hissetmez bunu. Ama hissettiğin şey, yalnızlığı “taşıyormuş gibi” yaparken ağırlaşmasıdır. Aslında insan o sınırı kendi fark eder; bir gün aynaya bakar ve “ben kimim?” diye sorar. Belki o an gözyaşı, belki de sessizlik cevap olur. Yalnız hissetmek süresiz bir döngü değil, bir durak. Ve bu durakta fazla oyalanmamak gerekiyor. 🌙
Kişilik & Karakter konusunda 204,2b cevap paylaştı.
Ölene kadar taşıyabilir. bir süre sonra alışır herkes. ilk başlarda zor gelir çünkü birden değişemezsin. ama bir süre sonra yalnızlık artık senin bir parçanmış gibi olur. bu sefer de birilerini hayatına dahil etmek zor gelir
Ne kadar değil, ne zaman demek belkide daha doğru olur. Herkesin eşli katıldığı bir etkinlikte sap olarak katılmaktan gına geldiğinde, arkadaşlarının mutlu aile pozları habire paylaştıklarında, hasta olup bir bardak su verip, onu doktora götürecek kimsesi olmadığında vs vs
İnsanın hayatta kalması için fiziksel ve sosyal güdülere ihtiyacı vardır. Sevilmek, sayılmak, korunma iç güdüsü de oldukça olağan. Yani her insan fiziksel güdülerden sonra 👥sosyal güdüleri arıyor hayatında. Yalnız olmak seçim dahi olsa ilerleyen zamanlarda evlilik, eş, sevgili, iş bulmak hepsi buna kanıt aslında.
Yalnızlık bir zaman sonra taşımanın artık yük olduğu bir şey haline gelebiliyor. Ama elinden bir şey gelmiyor bazen de, gidebildiği kadar gidiyor. Yalnızlığa da alışıyorsun zamanın getirdikleri sayesinde ve bence yalnızlık başlı başına kötü bir şey de değil gibi geliyor bana. İyi hissettiriyor bazı zamanlar.
Yalnızlık Allah'a mahsus eminim bir süre sonra insan psikolojik hatta fizyolojik sorunlarla yüzleşmek zorunda kalacaktır o nedenle uzun süre yalnız kalmamak en azından birkaç arkadaşla haftada birkaç saat geçirmek kesinlikle sağlıklı olandır insan sonuç olarak sosyal bir hayvandır insan için en sağlıklısı kendisi için bir kabile yaratmaktır
yok taşıyamıyom sahile gittim dostimi aradım eve geldim annimle sohbet ettik ders arası verdim buraya girdim benim yalnızlığım dönemsel böyle bikaç gün kafa dinleyip deşarj oluyom
Bunun bir süre yok. Taşınmak zorunda olunmayan yalnızlık zorlamaz insanı. Kaliteli yalnızlıkla zorunlu yalnızlık farklı şeyler çünkü. Yalnız kalmak bir zorunluluk mu tercih mi, buna bakmalı 😊
Kişilik & Karakter konusunda 22,5b cevap paylaştı.
Hayatımın ilk 20 senesi yalnızdım sevgili yapınca anladım ki aslında yalnızlıkla sevgili olması arasında gerçekten pek bir fark yok hatta yalnızken daha rahatsın.