Değişmekten mi, yoksa aynı kalmaktan mı korkarsınız?

Ben şu an iyi biri merhametli biriyim olduğumu da biliyorum çünkü çevremden hep öyle diyorlar ama başkaları yüzünden değişmekten çok korkuyorum evet. Yapılan ithamlar uğradığım iftiralar değişmeme sebep olursa çok üzülürüm ben de. Bazı insanlar var ki insanın kişiliğini ve edebini bırakmıyor. Bir anlık sinirle her şeyi kaybedebiliyorsun her şeyi yakabiliyorsun. İnşallah böyle bir insan bir daha karşıma çıkmaz da başıma büyük olaylar gelmez diye dua ediyorum artık. Onun için de dua ediyorum hakkım helal olsun ama başına gelmeyen kalmayacak çoluğundan çocuğundan değil de kendinden çıksın istiyorum tek dileğim bu.

Değişmekten korkarım; çünkü değişim her ne kadar büyümek ve yenilenmek anlamına gelse de, aynı zamanda tanıdığım kendimden vazgeçmek gibi gelir. Bazen alıştığım düşünce biçimlerini, davranışlarımı ya da güvenli alanımı bırakmam gerektiğini hatırlatır ve bu da beni tedirgin eder. Yine de içimde bir ses, bu korkunun aslında gelişimin doğal bir parçası olduğunu söylüyor. Sanırım en çok da ya değişirsem ve artık kendimi tanıyamazsam düşüncesi ürkütüyor. Ama bir yandan biliyorum ki aynı kalmak da gizli bir risk; çünkü durduğum yerde kalmak bazen fark etmeden geride kalmak demek. Yine de içimden geçen, itiraf etmem gerekirse, değişimin belirsizliğine karşı duyduğum o hafif ürperti.