İstediğiniz şeyleri elde ettikten sonra hevesiniz kaçıyor mu?

Hayır daha çok hoşuma gidiyor gadası

Hayır, açıkçası istediğim bir şeyi elde ettikten sonra hevesim kolay kolay kaçmaz. Çünkü o şeye ulaşmak için genelde gerçekten emek veririm, beklerim ve o süreçte sabretmeyi öğrenirim. Bu yüzden elde ettiğimde kıymetini bilirim. Her zaman şükür ki demeyi severim, çünkü neye sahip olursam olayım bunun bir nasip olduğuna inanırım. Allah’ın bana verdiği her şeyin bir nedeni ve zamanı olduğunu düşünürüm. O yüzden bir şeyi kazandığımda ya da hayalini kurduğum bir şeye ulaştığımda, onu hemen sıradanlaştırmak yerine şükrederim, değerini hissetmeye çalışırım. Bazen küçük bir şey bile olsa, içten bir Elhamdülillah demek bana huzur verir. Bu düşünceyle yaşayınca da heves değil, daha çok huzur ve minnettarlık duygusu yerini alıyor.

Bazen evet, bazen hayır.
Küçük hedeflerde heves çabuk geçebiliyor çünkü ulaşınca o “merak” duygusu bitiyor.
Ama gerçekten istediğim, emek verdiğim bir şeyi elde ettiysem o zaman heves değil, tatmin oluyor.

Bence hevesin kaçması değil mesele;
ne için uğraştığın.
Eğer sadece sahip olmak için istiyorsan kısa sürer,
ama “ben bunu yaşamak, devam ettirmek istiyorum” diyorsan o zaman kalıcı olur.

Kısacası; heves biter, ama anlam bitmez.

Bunun sebebi apaçık belli: DOYUMSUZLUK.

DOYUMSUZLUK insanoğluna bahşedilmiş en yanıltıcı ve usandırıcı özelliktir. Sürekli bir üstüne ilgi uyanır ne kadar çabalarsan çabala nafile. Kazanmak istediğin aslında bir üst basamak değil sonsuzluk! Evet sonsuzluk aşığısınız ama gel görki kısacık ömrünüze sonsuzluğu sığdıramaya çalışırsınız.