Hiç çevrendeki insanların kendini geliştirmediğini fark edip, onlara göre fazla bilinçli hissettiğin oldu mu?

gerçekten de çok fazla kez etrafımdaki insanların bana dar geldiğini hissettim. Özellikle korona döneminde bu fark daha da belirgindi çünkü aşılar hakkında fazlasıyla bilgi sahibiydim; araştırıyor, okuyor, bilimsel verileri takip ediyordum. Ancak çevremdeki çoğu insan sadece duyduklarıyla yetiniyor, sorgulamadan inanıyor ya da tam tersine her şeye kulak tıkıyordu. Bu durum, hem farkındalık olarak hem de düşünce yapısı bakımından aramızda büyük bir mesafe oluşturdu. Bazı konularda kat kat fazlaca bilgiye, bilinç düzeyine sahip olduğumu hissettim. Bu da bazen beni yalnızlaştırdı, çünkü herkes aynı pencereden bakmıyordu. Yine de bunun bir kibir değil, gelişim farkı olduğunu biliyorum. Belki de bu his, hem bilgiye olan merakımın hem de ruhen büyümemin bir yansımasıydı...

Yaptığım iş gereği her kesimden insanla muhattap oldum en cahil alt tabakadan tut, en kulturlu ve zengin ust tabakaya kadar. ... ve bu kadar çok insan çeşidi içinde tabii ki de kendini geliştiremeyenlere çok rastaldim.

Imkani olmayan insana bir şey diyemem. Ama bu gördüklerimin arasında en can sıkıcı olanlari, her şeye sahip olup, elinde tüm imkanları olup bunlar sadece güç ve şatafat icinde yaşamak ya da hava atmak için kullanan insanlardi. Oysa ki küçük bir kısmını kendini yetiştirmeye harcamış olsalar şu an çok başka bir hayat görüşünde olurlardi.

Sıkça yaşadığım bir durum. Belki bir çoğuna tuhaf gelebilir, ancak evliliği dahi özellikle bu sebeple ertelediğim oldu defalarca. Çünkü çevremde kendi ehlime denk kişi olsun istedim. Kişiliği oturmuş hayattan ne istediğini bilecek olgunlukta netlikte olması gerekiyor benim için. Ehli elinde olmayan ziyan olur benim düşünceme 💭 göre. 🍷