Kesinlikle oldu ve olmaya da devam ediyor. Haksız olduğunu kabul etmek istemeyen insanların çenesinden ve inatçılıklarından öyle yoruluyorum ki "doğru düşünüyorsun" diyip geçiyorum. Kendi doğrularımı hiçe saymayı hiç sevmem ama bu insanların karşısında elimden başka bir şey gelmiyor...
Elbette genelde böyle yapıyorum Yani bakıyorum karşımdaki kişi artık kendini iyice zorluyorsa, tartışmadaki saygı durumu çok düşüyorsa , kişi sinir halinde bürünüyorsa, beni anlamamakta ısrar ediyorsa ben de artık susuyorum ve köşeme çekiliyorum. Bu şekilde tartışmayı sonlandırmış oluyorum. Yani amacım aslında tartışmanın kötü bir boyuta girmemesk kabulleniş olarak değil ama sadece karşımdaki kişi daha fazla konuşmuş olmasın diye yapıyorum. Bence gerekli olan hayat hilelerinden birisi bu yani iki kişi de sonsuza kadar tartışma içerisinde kalacağı yere sonlandırmak daha mantıklı.
Yeter ki sussun diye düşündüğümden değil; fikrini hiçbir biçimde önemsemediğimden sallamadım ve değer vermedim; sustum. Bu, o kişilerle aynı fikirdeymişim gibi gözükebilir ben otururken ve dinlerken ama ayağa kalktığımda kendi fikrim doğrultusunda işler yapıp yürüdüğümde ; konuşanın tüm fikrini sıfırladım.
evet bunu çok yapıyorum bilgili insanla bir konu hakkında tartışmak keyifli oluyor ama cahillere laf anlatmak zor olduğu için yoruluyorum aynen haklısın diyip susuyorum.
Aynı fikirdeymiş gibi değil de "tamam sen haklısın, hı hı tamam" dediğim olmuştur. Aynı fikirde olmadığım halde susmasını istediğimi belli ederim bu kelimelerle.
Çoook hayatım böyle geçti, geçiyorsa bazen susturmak için insan kaç kere haksız durumuna düşer kim bilir, kim bilir kaç kere kırılır kaç kere yok sayar bilinemez