İnsanları umursamama eşiğine geldiniz mi? Ve bunu hangi yaşanmışlıklarla başardınız?

Hayatta mutlu olmak istediğinizde beklentinizi kesip, insanları umursamamaya başlar hale geliyorsunuz zaman içinde. Ve kendi haz alımınıza oynuyorsunuz tüm taşları. İnsanların ne sözleri, ne onlarla savaşan yanınız değerli olmuyor. Bırakıyorsunuz her şeyi kendi haline ve sadece oluruna bırakmanın hazzını yaşıyorsunuz…

Siz neler sonucunda bu duruma geldiniz? Yoksa hala insanları çokça önemseyip onlara sinirlenerek, ya da onları değiştirmeye çalışarak ya da onlardan bir şeyler umarak mı harcıyorsunuz zamanı?
İnsanları umursamama eşiğine geldiniz mi? Ve bunu hangi yaşanmışlıklarla başardınız?
Cevapla