Herkese iyi gelirken, kendine iyi gelmeyi unuttuğun oldu mu?

Herkese iyi gelen ' iyi niyetin ' kaybettirdikleri değil, insanlarin kaybetmelerine izin verdikleri seyler vardır. Sadece hak edene iyi niyet gösterirseniz incinmezsiniz. İyi niyet gösterip size karşı yapilan kötü muameleye ses cikarmiyorsaniz bunun sebebi iyi niyetiniz değildir. Biliyorum, söylemesi kolay ama gerçek bu.

Eskiden evet… Herkese iyi gelmeye çalışırken, kendimi hep en sona bırakırdım. Onların yüzü gülsün diye kendi içimdeki sessiz çığlıkları bastırırdım. “Önemli değil” derdim, “ben iyiyim” derdim, ama aslında hiç de iyi değildim. Sonra fark ettim ki, kendine iyi gelmeyen biri kimseye gerçekten iyi gelemezmiş. Şimdi artık kendimi de dinliyorum, kendi kalbimin sesini de duyuyorum. Artık başkalarını mutlu etmek için kendimi yormuyorum. Çünkü ben de iyiliği hak ediyorum… hem başkasından, hem kendimden.

İnsanların laflarına susmaktan herkese ne derseler desinler saygılı davranmaktan bunaldım içime ata ata patlama noktasına geldim ama patlayamıyorum çünkü patlarsam yine suçlu ben oluyorum kimse içimdeki doluluğun ne olduğunu bilmediği için sanki organlarım kemiklerimi kıracak o kadar şişmişler gibi hissediyorum

Evet ben bunu senelerce unutmuşum herkesin mutluluğunu kendi mutluluğum zannetmişim kendim mutlu olamamışım anlamam biraz uzun sürdü ama çok şükür anladım artık önce kendimi hatırlıyorum...