Uzaklarda olsa da hep seninle olan biri var mı?

Aslında bunu düşününce içimi biraz burkuyor. Çünkü bazen oluyor öyle insanlar… Bir şekilde hayatıma giriyorlar, beni anlıyorlar, bende onlara bir şekilde bağlanıyorum. Ama sonra, nedense hep gidiyorlar. Kimi mesafe yüzünden, kimi zamanla uzaklaşıyor, kimi kendi derdine düşüyor. Başta hep olacağım diyorlar, inanıyorsun, güveniyordum. Ama zamanla fark ediyorsun ki herkesin kalıcılığı farklıymış. Kimisi birkaç ay sürüyor, kimisi bir mevsim kadar. O yüzden hep seninle olan biri var mı diye sorulduğunda artık çok emin konuşamıyorum. Şu anda hayatımda birkaç kişi var, gerçekten iyi geliyorlar, konuşup, paylaşıyoruz ama içten içe biliyorum; bir gün onlar da gidebilir. Çünkü herkesin yolu bir noktada ayrılıyor. Belki de önemli olan, o gitmeden önce yaşanan samimiyet, o anın sıcaklığı. Kalıcı olmasa da, bir süreliğine bile yanımda hissettiğim insanlar da değerli. O yüzden şimdilik var diyorum, ama sonsuza kadar kalacak biri var mı, bilmiyorum. Belki de hiçbirimiz bilmiyoruz. 🙂

Farisî bir beyitde denilir ki;

"Der Yemenî Pîş-i menî Pîş-i menî Der Yemenî "