Birine değer verip karşılığını alamamak nasıl bir his?

Bir sefer yaptım o hatayı.
Daha ergenlik zamanıydı olgunlaşmaya yakın.
Yanlışa kavuşmadan ayrıldık.
Bazen düşünüyorum da bazı gerçekler sadece bana mı özel görünmeler?
Yoksa ben mi görmesini biliyorum.
Kim var ki olgun olarak tasvir edilmiş.
Ve daha sonra onu değiştirebilmek.
Mağazadan kışlık mont aldığınızı düşünün ama bunu neden yazın giyemiyorum diye dert yanıyorsunuz.
Sizce bunun aksini olma ihtimali nedir?

Berbat da çok da takmamak lazım geçip gidiyor nasılsa

Karşılık görmeden kimseden bir şey beklemiyorum daha doğrusu artık insanlardan hiç bir beklentim kalmadı. Olduğum gibi davranıyorum zaten belli ediyorlar kendilerini

Karşılıksız olan her şey kötü aynı karşılıksız çek gibidir

Bence kendini kullanılmış hissederim ve o kişiden uzak durmak istiyorum

Bir sonrakinden alirsiniz kimse görmeden ama kimse görmeden

Kime değer verdin yine de karşılıksız kaldin

Boş ver takma başkasıyla takıl

Kelimelerle anlatılamayacak kadar kötü bir his.

Berbat bir his.