Kafam allak bullak gerçekten ne yapılır?

Uzun zamandır yalnızlık hissi arkadaşlarımın yanında bile donuk kalıyorum diyolar noldu amacım ilgi falan çekmekte değil gerçekten hissizleştim neye elimi atsam yüzüme bulastırıyorum ya da olmuyor kader midir nedir kendimi aslında cidden seviyorum benim gibi davranan insanlar çoğalsa hayat güzel olurdu eminimki kendimi yüceltmeye de çalışmıyorum farkındaysanız hep açıklıyorum kendimi yanlıs anlaşılmalardan da bıktım açık sözlüyümdür herzaman ama işte bazen kurnaz mı olmak lazım bilmiyorum kafamda bin bir çeşit soru var uyuyamıyorum heryerim yara bere içinde benimle vakit geçiren kız arkadaşlarım ya da erkek arkdaşlarım hep eğleniyor çünkü neşeli olmak güzel tabi ama sadece maskemi takmış gibi kimse farketmiyor içimi ama olsun onlarında derdi tasası var benmi fazla düşünüyorum yoksa başka sebepmi var ben kafayı yiyeceğim sanırım kendi kendime konuşmakta sarıyor bazenleri ne dediğim ne yaptığımı bilmiyorum bir anda masum birine bile sert çıkışıyorum sonra pişman oluyorum şu an ne dediğimi de bilmiyorum ama doldum madem konuşcak kimsem yok bari burada dökeyim içimdeki kelimeleri dedim okuyanlara teşekkür ederim sadece yazmak istedim