Fazla mı duygusalım, yani bu yüzden bırakılacak kadar kötü bir durum mu?

Çocukluğumdan beri zaten çok hassas biriydim Küçük yaşlarda bile başkalarının zor durumda olmasına üzülür, birine haksızlık edildiğinde içim acırdı. Mendil satan teyzeleri evimize getirip bizimle yaşamalarını isterdim. sınıf arkadaşlarım kavga ettiğinde onlar içinde üzülürdüm birbirlerine verdikleri zarardan, ufacık bir ses yükseltildiginde bile etkilenirdim. Yıllar geçtikçe bu hassasiyetim azalmadı aksine duygularımı daha derinden yaşamaya başladım. Komik bir video izleyip gülerken bile içimde bir korku hissi oluşuyor, mutlu olmanın bile bir şekilde zarar getireceğini düşünüyorum. Ardından hemen üzüleceğim birseyler olacağını dusunuyorum ve mutlu olmaktan dahi korkuyorum. Ama bütün bunlar, benim empati gücümü ve insanları anlamamı sağlıyor. Çok duygusal olmak benim doğam bunu bir zayıflık olarak görebilirsiniz bu yüzden destek almamıda düşünebilirsiniz bu yuzden bırakanlar oldu ne yaparsa yapsınlar ben bunu değiştiremem. Sadece içime atarım içime atsam bedenim konusuyor elimde degil. Kabul ediyorum bu beni bile yoruyor bu yuzden kimse bu kadar duygusallığı kaldırmak zorunda degil. O yüzden böyle kimseyi yormadan kendi halimde iyiyim ama bu kadar herkesin kaçacağı uzak duracağı biracakacagi kadar mı kotu durum

Fazla mı duygusalım, yani bu yüzden bırakılacak kadar kötü bir durum mu?
Cevapla