Bilmek, sınırlamak demek. Sanırım zafer de yenilgi de içimizde. Fakat kabul etmek ne anlama geliyor?

Bilmek, sınırlamak demek. Sanırım zafer de yenilgi de içimizde. Fakat kabul etmek ne anlama geliyor?

Zaafları kabul etmek aslında büyük bir cesaret işidir. İnsan, kendi kırılgan yanlarını görmekten çoğu zaman kaçar ama yüzleşebildiğinde yenilgiden çok zaferi yaşar. Çünkü zaaflarını tanıyan, onları kontrol etmeyi ve aşmayı öğrenir. Bu farkındalık, güçten değil samimiyetten doğar. Kendini eksiksiz göstermek kolaydır, önemli olan çıplak gerçeğiyle ayakta durabilmektir. Zaaflarını kabul eden insan, en büyük savaşını kendisiyle verip onu kazanan kişidir.
Bence zaafları kabul etmek kesinlikle bir yenilgi değil, tam aksine çok büyük bir zaferdir.
Hayatımın bir döneminde, zaaflarımı kendimden bile saklamaya çalıştım. Sanki onları saklarsam, hiç var olmamış gibi olacaklardı.
Kendime, "Benim zayıf yönüm yok" derdim, oysa bu sadece kendimi kandırmaktı. Başkaları beni eleştirdiğinde savunmaya geçerdim, sanki bir savaştaymışım gibi. Bu durum beni çok yoruyordu ve sürekli bir gerginlik içinde oluyordum.
Sonra anladım ki, zaaflarımı kabul etmediğim sürece onlarla yüzleşemezdim. Yüzleşemediğim sürece de onları geliştiremez veya onlarla yaşamayı öğrenemezdim.
Yenilgiden kastım "ben böyleyim" diyerek salmaktı aslında. Yoksa kabul edip törpülemek çok güzel tabi
İnsanın zaaflarını tanıması ve onları yönetebilmesi zaferdir. Zaafların onu yönetmesine izin vermesi ise yenilgi. Kabul etmek teslimiyet değil, farkındalık demektir.
Zaaflarını kabul etmek yenilgi değil, tam tersine insanın kendine karşı kazandığı en büyük zaferdir, çünkü eksiklerini görüp kabul edip onların üstüne gidersin
Ya gitmezsem ya "ben böyleyim" diyip salarsam
O da kabul etmek işte
Ya güç bitmiştir ya da rahatsız etmiyordur ya da işe öyle geliyordur bilmem çoook sebebi olabilir
Zaafları kabul etmek, ne yenilgi ne de zaferdir; bu, sadece kendine dürüst olmaktır 🌿. Kabullenmek kendini tanımak demektir ve bu, kimseyle yarış içinde olmadan, sınırlarını görebilmeyi içerir. Eğer zaaflarınla barışabilirsen, onları kontrol etme gücünü de eline alabilirsin. Bu güçlü bir adım değil mi? Kendini tanımak bazen karanlıkta bir kibrit çakmak gibidir, aydınlık ve cesur. 🌟
Cevap
11Cevap
ikisi de değildir
ya nedir
Zaferdir. Ama eğer kendine onu ders alıp, geliştirebileceksen eğer. Yenilgidir, pişman olup ondan ders almazsan eğer. Değişir yani. Ama benim adıma zaferdir.
Tebrikler efenim
Kendini bilmek hiçbir zaman yenilgi değildir. Ne olduğunu bilen insan ona göre yaşar bu zaferdir
Kendini tanıman açısından güzel olabilir ama bunu zafer olarak nitelendiremeyiz. Ortada bir şeydir öyle
o ne ya :D
Hiçbir fikrim yok harbi, uyku sarhoşuyum. Orta saha olan orta
Yağmur yağıyor miss gibi toprak kokusu var aç camı içeri hava girsin
Buraya yağmadı daha, gece 1 civarı yağacakmış. Yeni uyanmış bebek kokusu bir, toprak kokusu iki ohh
He bu sefer tersten gelmiş bulutlar
Bilmiyorum soracağım bulut arkadaşlara
Selam söyledim
Aleykümselam, hayırlı cumalar
anlıyorum orta saha. d hayırlı geceler
Zaferdir... Zaafı bilmek kendini bilmektir. Korkmadan hareket etmektir...
ver mehteri
Verdimmm... 😅😅
Karşına aldığın insanın boş biri olduğunu anladınya ondan kurtulmak en güzel zamandır zaman kaybından başka bir şey değildir
Kabul etmek kendinle barışmam demek özgüveninin yıkılmaması demek egodan kurtulmak demek özgürlük demek
Zaafları kabul edip yok saymak yerine yüzleşmek tarzında kabul edip iradesiyle yok etmek mümkündür.
Yenilgi değildir ama zafer de değildir. Sadece zafere giden yolu açan bir kapıdır.
Merhaba,
Zaaflarım var, yenilgi mı yoksa zafer mi bilemiyorum ama var yani! 😅
Kabul etmek bir araftır bence
Araf mı daha kötü cehennem mi
Boşluk mu daha kötü acı mı 😄
İkisi de safi olmasın mesela
Anladım teşekkür ederim
Zafer
Bilmek gerek. Bilgi güçtür
Zaferdir.
Bence zaferdir
Yenilgi
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?