Haksızlığa uğradığın zaman kendini cidden savunabilir misin?

Haksızlığa uğradığımda sessiz kalmam. Suskunluğumun adı kibarlık sanılmasın, sadece izliyorumdur. Çünkü lafla değil, delille konuşurum. Boş konuşanlardan olmadım hiçbir zaman. Bir şey söylüyorsam, altı doludur. Kimseye iftira atmam ama kimsenin de yaptığını yanına bırakmam.

İnsanların sustuğunu sanıp da üzerime geldikleri çok oldu. “Nasıl olsa bir şey demez” diye düşündükleri. Ama ben öyle biri değilim. Gerektiğinde konuşurum. Hem de öyle bir konuşurum ki, söylediklerim yankılanır uzun süre. Çünkü ben kendimi savunurken hakikati ortaya koyarım, laf kalabalığını değil.

Delilim varsa konuşurum. Yoksa zaten susarım. Ama biri bana haksızlık yapacaksa, hazırlıklı olsun. Çünkü ben kendimi öylece teslim etmem kimsenin yargısına.

Ne yapıldığını, nasıl yapıldığını ve ne zaman yapıldığını bilirim. Gerekirse önüme koyar, bir bir anlatırım. Haksızlık karşısında geri adım atmak, karakterime ters. Ben geri durmam. Savunurum. Ama seviyeli, ama haklı, ama dimdik.