Her şeye gülmeyi bilmek güzeldir, ama gülmek bazen sınırlarına dayanabilir, peki gülmenin ötesinde huzuru getirmenin yolu nedir?

Evet, bahsettiğiniz boyutta, şükürden kaynaklanan bir kahkahadır.

el hmdl evet tamam: Günlük şükran duygusunun ötesinde sana bir sorum var:
Gülmeyi bir bütün olarak nasıl görüyorsun? Mizah anlayışın var mı? :)

:) O zaman terapatik bir kahkaha :) Karşınızdaki kişiye bağlı olarak, empatiyi birleştirerek kahkahayı canlandırırsınız.
Yukarıdaki soruyu palyaçolar hakkında sormuştum :)
Aslında söylemek istediğim şey, kahkahanın evrensel olduğu, herkes için ortak bir diyalog olduğu, ancak herkesin bazen aynı şeye gülmediği :)
Kahkaha atmanın her türlüsüyle terapatik tarafı bazen küçük bir çıkışa izin verir, ancak kahkaha aynı zamanda bazılarının içlerinde taşıdığı cömertlik ve hoşgörünün bir testi olabilir, böylece o anda onlarla her şeye gülüp gülemeyeceğimizi anlarız.

Acının sessiz, hayatın ise geçici olduğunu söylemek ilginç: Gülmek sizin için geçiciliği ve acıyı yatıştırıyor mu?

Evet, iyi niyetli bir yanı var :)
Gizli bir amacımız olmadan gülmek harika, doğru.
Ama bazen sinirlendirmek ve karşımızdaki kişinin gülme tarzında kendi küçük incelikleri olup olmadığını anlamaya çalışmak için de güleriz çünkü bu da bir diyalog :)
Bazen özeldir ama yüksek sesle gülmek çok tatlı bir his verir.
İçimizdeki çocuktan bahsettiniz. Tam da o iç çocuğumuzu vurgulamak çok önemli :) Kendine bir nefes getir

el hmdl çok güzel gülüyorsun :)

Allah sana bu dünyada iyilik versin.
Allah seni korusun ve kalbine ve ruhuna mutluluk ve huzur versin. Allah seni korusun, yüreğine ve ruhuna mutluluk versin ve sana sürekli bir tatlılık getirsin. Sanırım zaten içinde taşıyorsun.
Allah hepimizin içinde güzellikler yarattı. Herkesin içinde değerli bir güzellik var. İnsanlık değerli, dediğin gibi. Umarım o gün gelir, inşallah. O an hayatta mı olacağız, yoksa ölmüş mü olacağız bilmiyoruz.
Bugün bu konuyu açtım çünkü bazen birbirimizi anlayarak daha çok gülmemizi istiyorum.
Farklı gülme biçimlerim var ama bazen biraz sarsıcı veya anlaşılmayan bir yanım oluyor, ama içten içe, mümkün olduğunu hissettiğimde içten gülmeyi seviyorum :)
Başkalarını rahatlatmak için gülmenin, minnettarlıkla gülmenin, empatiyle gülmenin güzel olduğu doğru. Şu anda kahkahalarımın daha çok ironiye, kınamaya, alışkanlıkların dışında iletişim kurmaya yönelik veya biraz daha dramatize etmemeye yönelik olduğu bir dönemdeyim. Bu küçük dönem geçecek :))
Ama içimdeki çocuk hala hayatta :)) Ayrıca hayatta aşamalar yaşıyoruz, empatiden gülmek ve gülümsetmek ve yüksek sesle güldürmek için gülmek içimde kök salmış durumda.

Herkese iyi dileklerde bulunmanız çok nazik bir davranış, elbette.
Hayat iniş çıkışlarla dolu derler ya, değil mi? Ama dediğin gibi, gülümseyerek uyanan her şeyi başarmıştır :)
Gülmek güzeldir, sadece bunu söyleyeceğim, ama bu konu üçüncü soru olarak kalbime yakındı çünkü bu yönümüzün hayati önem taşıdığını düşünüyorum :)
Sen de yoluna huzurla devam et, Allah hepimize bir gülümseme versin :)

Amin ecmain insAllah :)

Sen de 🙏Evet, görüşme olumlu geçti ve güzel şeyler söylendi :)

İnşAllah herkese nasip eder. Herkes bir imtihandan geçmiştir ve sanırım ruhunu, zihnini, kalbini rahatlatacak bir şey bekliyordur.

Evet, elbette insanları üzmeden gülüyoruz.
Sırf gülmek için gülüyoruz ama kahkaha gözyaşları da var. Öyle çok gülen insanlar var ki, gözyaşları çok aktığı için ağladıklarını sanırsınız.

Evet, ama sizce farklı ölçekler var mı?
Çünkü bazı insanların diğerlerinden daha rahat güldüğünü görüyoruz; bazıları talihsizlik yaşadıklarında bile kolayca gülerken, bazıları mutluluk yaşadıklarında bile gülmekte zorlanıyor.
Birçok şey gerçekten kişiden kişiye farklılık gösteriyor.

Evet, bazen tam bir sorun oluyor ama uzlaştıran şey genellikle kahkaha ya da empati oluyor. Bu konuda sana bir sorum var: Bir palyaço küçük bir çocuğu tüm kalbiyle güldürdüğünde, kahkahayı iletme veya empati kurma işlevi mi görüyor?
Çünkü bazen başkalarıyla gülmek de bir empati göstergesi, bazen de onları sarsmak için; insanlar bazen duygularını kaybedip nefes almak istemeyip bir tür çöküntüye düştüklerinde. Onları gülmeye zorlamanın da terapi olmadığını söylemeli miyim?
Özür dilerim, biraz uzun ama uzun bir giriş yazısı yazmadığım için sana bu iki vizyon hakkında soru sormaya çalışıyorum :)

:) Evet, kolektif mutluluk uğruna fedakârca bir empati: Küçük Prens'le ilgili hoş bir gönderme.
Gülerken nasıl davranıyorsunuz? :) Gülmenin verdiği bir rahatlık mı hoşunuza gidiyor yoksa gülmenin çeşitli biçimlerine daha açık mısınız?

:) Yani biraz ironi, alaycılık ve bir tutam da alaycılık görüyorum? Bir akışı ve hareketi yeniden canlandırmak için biraz gülmek insanın doğasında yok mudur?

Peki, sizce tam anlamıyla insan olan bir insan, iç ve dış benliğine dinamizm katacak bir hareket yaratmak için kaç çeşit kahkahaya sahip olmalıdır?
Çünkü kahkaha ruhun bir diyaloğudur, peki bir ruh olarak, eylem ve aktarım paletimi çeşitlendirmek için kahkahayı nasıl kullanabilirim?
Sizce, beş çeşit kahkaha seçmek zorunda kalsaydık, günlük hayatımızda en faydalı olanı hangisi olurdu?

Teşekkürler, beş harika örnek vermişsin. Çocuklardan ve hayvanlardan bahsetmen beni çok etkiledi :)
Ancak sen kendini ön planda tutuyorsun 😉
Haklısın, sen kendine bakmazsan kim bakacak?

aynen mutlu olduğumuzda sevincimizi başkalarına da iletiriz evet
Harika katkınız için teşekkür ederim :)

:) Rica ederim, herkes bana soru sorabilir ve fikrini söyleyebilir :)
Bazen küçük ironiler yaşarım, işleri biraz karıştırırım veya her zaman o anda anlaşılmayabilecek bir şaka yaparım, ama hayatın güzelliği hareketindedir :)

👍