İnsan acılarına aşık olur mu? Neden bırakmak istemez?

İnsanın ruhunda sadist bir köle yatar. Bir rivayete göre insana boyun eğmeyen melek, şeytan olur ve bu durum da insandan aşağı olduğu kanıtlanan şeytan kendinden bir nefes üfler insanoğluna. Bu da sadistliktir. Yani acıdan zevk duyma hali. İşte bu yüzden körü körüne her şeyi yaparız. Olmayayacağını bile bile aşık oluruz. Sonra kendi suçumuz yok gibi o acıyı yaşayıp bundan zevk alırız. Hepsi bir bütün aslında.

Örneklendirerek cevap vereceğim... Misal çocukken mutlu ve huzurlu bir aile ortamında büyümeyen birini düşünelim. Sürekli kavga, huzursuzluk, eksiklik görmüş. Çocuk aklıyla bile bu duygular içinde şekillenip yer eder bilinçaltına. Yıllar geçse de içinde hep bir boşluk kalır. En mutlu anında bile içten içe “bu mutluluk kalıcı olmayacak” gibi bir huzursuzluk taşır. Bu nedenle de mutlu anlarının sürekliliği olmaz. Kaostan beslenen insanların özünde de bu yatıyor bence. Neyse, böyle biri ileride bir ilişkiye girdiğinde de ister istemez geçmişin ağırlığını atamaz ruhundan. O nedenle toksik bir ilişki kurmaya yapısı müsaittir, ilişkiyi sonlandırma vakti geldiğinde de bu ilişkiden çıkmak zor gelir çünkü mutsuzluk ona daha tanıdık olmuştur. Acı, bir noktada onun “güvenli, konforlu alanı” oluyor. İnsan bazen kendine bile itiraf etmese de alıştığı şeyden vazgeçmekten korkar. Çünkü acıyı bırakmak, bir yanıyla kendinden, geçmişteki o parçayı bırakmak gibi gelir. Aslında işin özünde şu var: acı sadece yaralamıyor, aynı zamanda kimliğe işliyor. O yüzden insan bazen kendi yaralarını bile sahiplenecek kadar bağlanıyor onlara.

Hayır. Acılarını sevebilir ama onun da fazlası iyi değil.

Acıyı hissetmemiş bir zihin tam anlamıyla olgunlaşamaz ama sürekli acı çekerse de mantıklı düşünemez; mutluluk verici hormonları salgılayamadığı için.

1 saattir salıncakta sallanmaktan bacaklarımı hissetmiyorum mesela. "Anne hızlı" seslerini duydukça gaza geldim. Onu bulutların üzerinde görmek de ayrıca hoşuma gitti 🤩

Olacaksa böyle sonu mutlu biten acılar olsun insanın hayatında.

Hayatta acıdan daha güzel şeyler de var hissedilebilecek 🙃

İnsan öyle tuhaf canlı acısınada aşık olur düşünmez ben deli miyim divane miyim bu toksik ilişkiden çıkarları da vardır acziyetini, çaresizliğini, korkularını saklar ardında.. illaki aşık olacağı varsa ruhsal açlığını acılı adana yanında buz gibi acılı şalgamla doyurabiliriz