O kadar mutsuzum ki?

Sevgi olan bir yerde saygı da olur. Eğer sana saygı duymuyorsa, sevgi de tükenmiş demektir. Bu durumda ilişki tıkanır. Bir süre sonra cinsellik de azalır. İyice çıkmaza girersiniz. İkiniz de birbirinizi sevmezseniz, bu evliliği yürütmenin bir anlamı kalmaz. Sana destek verecek bir ailen de yoksa, işin daha da zorlaşır. Çünkü eğer çalışmıyorsan, ekonomik özgürlüğün olmaz. Tek başına yapamazsın. Bu yüzden de boşanma konusunda sıkıntı yaşarsın. Ama bu böyle de devam etmez. Başkaları da devreye girebilir. Bu da bir ihtimal. Yani ikinizden biri bir başka karşı cinse yönelebilirsiniz. Sakın asla olmaz deme. Öyle bir oluyor ki...

Senin hissettiklerini duyunca insanın içi sızlıyor. Gerçekten çok yorgun görünüyorsun ve değersiz hissetmen normal, çünkü uzun süredir verdiğin emek karşılık bulmuyor gibi. Sevgi, sadece yanında olmak ya da görevleri yapmakla ölçülen bir şey değil; anlaşılmak, dinlenilmek, değer görmekle de ilgilidir. Sen sürekli çaba gösteriyorsun ama karşı taraf bunu fark etmiyor ya da önemsemiyor gibi. Bu, senin değerini küçültmez; sadece ilişkinin dengesiz olduğunu gösterir. Ağladığında veya yorulduğunda acıtasyon gibi karşılanman, hislerinin geçersiz sayılması çok zor bir şey. Bu durumda kendini suçlamamalısın; hislerin tamamen gerçek ve geçerli. Sen de sevgi ve anlayışa, desteklenmeye layıksın. Kendini ihmal etmeden, sınırlarını koruyarak kendine değer vermen önemli. Kendi yorgunluğunu ve hislerini görmezden gelmek, daha büyük mutsuzluklar yaratır.

Aslında şöyle söyleyeyim bu durumu sadece sen yaşamıyorsun evlenen bütün kadınlar hatta belki erkekler bile yaşıyor belli bir zaman sonra artık insanlar evlendikten sonra o ilkeye ve o ilk heyecan kalmadığı için ve birtakım ekonomik buhranlar birtakım sıkıntılara boğuldukları için yaşadıkları duyguyu net bir şekilde ifade edemiyorlar ama eşine seni sevmediğini düşünmüyorum o karşına güzel bir şekilde bu durumu bu şikayetlerini anlatabilirsin

Gerçekten çok zor bir durumdasın. Sevgi var deniyor ama ilgi, anlayış, değer yoksa insan kendini yapayalnız hisseder. Sürekli küçümsenmek, anlaşılmamak insanın içini kemirir bu gerçekten zor bir his, duygu ne diyorsak işte bu şekilde yaşamak yorar, tüketir insanı ama zamanla geçmeyecek şey yoktur emin ol...