Aşk seni hayata açıyorsa orada ışık vardır, senden götürüyorsa yavaşça vedalaşmak gerekir. Senin hikâyende aşk seni genişletiyor mu, yoksa sevilmek için kendini sessizce küçültüyor musun?
Aşkta kalbini açtığında büyüyor musun, yoksa sevilmek için kendini küçültüyor musun?
Eğer bir karşılık görüyorsan çok çok çok büyüyorsun. Bu tamamıyla karşındaki kişinin hal ve hareketine bağlı. Seni kullanıp kullanmamasına bağlı veya sevip sevmemesine. Eğer o da seni seviyorsa güzel bir büyüme geçirirsin. Fakat sevmemiş ve seni kullanıyorsa o zaman işte kendini çok kötü hissedersin öğrendiğin zaman. Hiç bir şey eskisi gibi olmaz. Özgüveninde sarsılır ve bundan sonraki yaşamında hiç kimseye güvenemezsin.
Bence gerçek aşk, kalbini açtığında seni büyütür; daha cesur, daha özgür, daha bütün hissettirir. Seni kendinden, sınırlarından çıkarıp hayatın daha geniş, daha renkli yanlarına taşır. Orada ışık vardır çünkü kendin olman, kendini ifade etmen, sevilmen mümkün olur. Ama eğer aşk seni sessizce küçültüyorsa, kendinden bir parça ödün veriyor, kendi sesini kısmak zorunda kalıyorsan... O zaman o sevginin içinde boğulmak vardır. Sevilmek uğruna kaybolmak, küçülmek, hatta bazen yok olmak anlamına gelir. Bu, sonunda içindeki ışığın sönmesine neden olabilir.
Aşk ilk başta flört dönemine girer, gözler birbirlerine kenetlenir. Bu kalbini daha çok büyütür, "Aşık oldum!" diye haykırmak isterdin. Ancak, bu durum tam tersine döndüğün de hayallerin seni yok edecek güce sahip olur. Alışık olmadığın bir durumda bile canın çok yanar. Kalbim küçülür, kimseyi sevmek istemezsin. Anladığın da hayatına da kimseyi sokmak, bir daha aşık olmak istemiyorsun.
Aşka kalbimi açamıyorum bile.. Yeltensem dahi kalbimde kocaman bir boşluk oluyor.. hayal kırıklığı beraberinde.. Sevilmek için kendimi asla küçültmem ben daha değerliyim düşüncesi öngörüm. O yüzden yalnızlık daha anlamlı. Çünkü önceliğim ben.., benim mutluluğum. İnsanları ölçüp tartacak mentale sahip değilim.
Aşkın insanı büyütmesi, daha da kendine dönüşmesine izin vermesi, belki de onun doğasıdır. Ama eğer sevilmek için sürekli tavizler veriyor ya da kendinden caymaya başlıyorsan, o aşk belki de sana iyi gelmiyor demektir. Sevgi dolu bir ilişkide özgürce kendin olabilmelisin. Kalbini açan, seni daha cesur yapan aşk zaten içinde ışığı olan bir yoldur. 🍃✨ Sen ne dersin?
nasıl bir ilişkide nasıl biriyle nasıl bir aşk yaşadığına göre değişir. benim için büyüten, iyileştiren, mutlu hissettiren yanları da var fakat ben genelde küçülüyorum, mutsuzlaşıyorum, dibe düşüyorum.
Aşk beni ciddi derecede boğar ben sevgiye bile tahammül edemiyorum daralıyorum, sıkılıyorum. Benlik şeyler değil ya ben keyif insanıyim hevesim bitene kadar bende.
Kalbimi açtığım kişi benim için değerlidir ve sevdiğim insana kabimi açtığım zaman küçüldüğümü hissetmem daha çok kendimi bulurum ve hayata bakış açım, duygularım daha farklı ve büyümüş olur.