Sevdiğinizi tanıdıkça aşkınız çoğalır mı?

Aşkı tanımlarken çoğu zaman başlangıçtaki coşkuyla konuşuruz. Kalbin hızla çarpması, göz göze gelince oluşan o tarifsiz heyecan, her şeyin yeni, her şeyin büyülü olduğu anlar. Ancak zaman ilerledikçe aşkın büyüsünün kaçtığı, duyguların sıradanlaştığı, sevginin azaldığı söylenir hep. Oysa bu gerçekten böyle mi, yoksa biz aşkı sadece ilk haliyle mi tanıyoruz? Aşk, sadece başlangıçtaki heyecan değildir. O, tanıdıkça derinleşen, her yeni keşifte başka bir rengini gösteren bir yolculuktur. Sevdiğini tanımak, onun kusurlarına rağmen yanında kalabilmek, en savunmasız hâlini görüp sarılmaya devam edebilmektir. Bu da aşkı tüketmez, aksine büyütür. Çünkü gerçek bağ, zamanla kurulur. İlk bakışta âşık olabilirsin, ama tanıdıkça seversin. Evet, aşk zamanla değişir. Ama bu değişim illa ki azalma demek değildir. Heyecanın yerini güven alır, tutkunun içine sadakat karışır, belki deli dolu duygular biraz durulur ama yerini daha köklü bir sevgiye bırakır. Eğer iki kişi birbirine sadece duyguların zirvesinde değil, hayatın her hâlinde tutunabiliyorsa, aşk azalmaz; aksine derinleşir, olgunlaşır, çoğalır. Aşkın azalması bir kader değil, bir tercihtir. Birbirini tanıdıkça hâlâ hayran kalabiliyorsan, hâlâ merak ediyorsan, hâlâ kalbinde yer açabiliyorsan... aşk azalmaz. Çünkü aşk, her gün yeniden seçebilmektir.

Artık benim aşk diye bir duygum yok. Kalbim yok... Bunudan kurtulma isteğim yok bu haldeyken aşkım nasıl çoğalsın... Beni affet diye yalvarıyor affetmiyorum. Ama özlüyorum...