İnsanlar neden bir şeyin değerini kaybettikten sonra anlar?

Elimizdeyken fark edemediğimiz, yanımızda dururken göremediğimiz şeylerin kıymeti, kaybettikten sonra yüreğimizi burkar. Belki alışmışızdır görmemeye, belki önemsememişizdir varlığını. Ama sonra o boşluk, o sessizlik, o eksiklik kalır geriye. Ve içimizde derin bir sitem büyür: Keşke daha çok değer verseydim, keşke daha çok sarılsaydım, keşke daha çok yanında olsaydım… Ama gerçek şu ki, anlamak için kaybetmek zorunda değiliz. Yanımızda olanı görmek, değerini bilmek bizim elimizde. Çünkü gerçek kıymet, kaybetmeden önce bilinen değil midir?

İnsanlar neden bir şeyin değerini kaybettikten sonra anlar?
Cevapla