Biz gerçekten özgür mü büyüdük, yoksa sevgi adı altında sessizce şekillendirildik mi?

Hayır, belki de hiçbirimiz tam anlamıyla özgür büyümedik.
Sevgiyle, korumayla, “iyilik” niyetiyle ama aynı zamanda beklentilerle büyütüldük.
Kız çocuğuna “zarif ol”, “sessiz ol”, “güzel ol” denirken,
Erkek çocuğuna “güçlü ol”, “ağlama”, “sorumluluk taşı” dendi hep.
🕊️ 🤍
Biri susarak, diğeri duygularını bastırarak öğrendi hayatı.
Özgürlük sandığımız şey, aslında başkalarının bize biçtiği rollere iyi uyum sağlamaktı.
Ve biz bunu sevgi zannettik.
Çünkü gelenek böyleydi, çünkü anne-babalarımız da böyle büyütülmüştü.🔗
Suçlu aramak değil mesele.
Sorgulamak gerek:
Kendi sesimizi duymaya cesaret edecek miyiz?
🪞 🌿
Kadın da yoruldu, erkek de sustu.
Şimdi ikisi de kendini bulmak istiyor.
Gerçek özgürlük belki tam da burada başlıyor.
🌅 🛤️
Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz?