Hayal ettiğini yaşıyor musun?

Hayal ettiğini yaşamak, birçok insanın ömrü boyunca peşinden koştuğu bir şeydir. Bazıları için bu bir kariyer hedefidir, bazıları için bir hayat tarzı, kimileri içinse sadece huzurla geçen bir günün sonunda duyulan içten bir memnuniyettir. Ama asıl soru şu: Gerçekten hayal ettiğimiz şeyi mi yaşıyoruz, yoksa hayal ettiklerimizi zamanla unutturacak kadar yorulup, elimizdekilere razı mı oluyoruz? Hayaller genellikle saf, temiz ve engellenmemiştir. Çocukken kurduğumuz hayallerde sınır yoktur. Uçmak isteriz, görünmez olmak, dünyayı gezmek, sevdiğimiz işi yapmak, hep mutlu olmak. Fakat büyüdükçe, gerçekler hayallerin üzerine birer birer örülür. Önce “öncelikler” girer hayatımıza; okul, sınavlar, geçim derdi, sorumluluklar, başkalarının beklentileri ve bir bakmışız, hayal ettiğimiz hayatla yaşadığımız hayat arasında koca bir mesafe oluşmuş. Hayal ettiğini yaşamak cesaret ister. Konfor alanını terk etmek, bilinmeyene adım atmak, kaybetmeyi göze almak gerekir. Çünkü her hayal bir bedel ister: zaman, emek, bazen de yalnızlık. Birçok insan bu yüzden hayal etmekten vazgeçer, çünkü hayal ettikçe, içinde bulunduğu hayatla yüzleşmek daha da acı verir. Fakat bu yüzleşme bazen gerekli bir kırılmadır. İnsan neyi hayal ettiğini unutmamalıdır. Herkes hayal ettiğini yaşamak zorunda değildir belki, ama kimse hayal kurmaktan vazgeçmemelidir. Hayal ettiğini yaşamak, sadece büyük başarılar veya dikkat çekici bir hayat demek de değildir. Kimi insan için küçük bir bahçeye sahip olmak, sabah kahvesini sevdiği manzaraya karşı içmek, sevdiği insanla sade bir yaşam sürmek hayalinin tam karşılığıdır. Önemli olan, o hayatı senin seçmiş olmandır. Başkalarının hayallerine özenip kendi gerçeğini küçümsemek, hayal yaşamak değil, başkasının senaryosunda figüran olmaktır. Belki de hayal ettiğini yaşamak, bir varış noktası değil, bir yolculuk biçimidir. Her gün, o hayale bir adım yaklaşmak. Her sabah uyanıp “bu hayat bana iyi geliyor” diyebilmek. Yaşadığın şeyin hayalini kurduğun şeye yakın olup olmadığını sorgulayabilmek. Kendine dürüstçe sormak gerek bazen: “Bu hayat benim miydi? Yoksa sadece önüme konanı mı yaşadım?” Eğer cevap canını acıtıyorsa, hâlâ bir şeyleri değiştirme şansın var demektir. Hayal etmekten vazgeçmediğin sürece, yaşadığın hayatın yönünü çevirmek her zaman mümkündür. Çünkü insanın en güçlü yanı, içindeki hayale tutunarak yeniden başlayabilmesidir.

Var olduğumuz sürece hayal etmeye devam ederiz. Gerçekleştirdiğimiz her bir hayal bizi hayata daha da bağlar. O yüzden hayata 4 elle sarılmaya devam

Bukadarını ben bile hayal etmemiştim öyle yaşıyorum