“Keşke” dediğin bir an var mı, kalbini hâlâ oraya zincirleyen?

Kalbinin en kuytu köşesinde, kimsenin uğramadığı, kendi bile nadiren cesaret ettiği o yer vardır. İçinde sakladığın değil, gömdüğün şeylerin yaşadığı yer.

Orada rüzgar esmez… zaman durmaz…
Sadece ağır ağır çürüyen “keşkeler” vardır.

Bir tanesi, bir bakıştan doğmuştur.
Diğeri, söyleyemediğin bir cümleden.
Bazısı gitmeyi seçtiğin bir gecede büyür,
bazısı kalıp da kendinle savaştığın bir sabahta.

“Keşke” dediğin bir an var mı, kalbini hâlâ oraya zincirleyen?
“Keşke” dediğin bir an var mı, kalbini hâlâ oraya zincirleyen?
Cevapla