Birkaç kez oldu bu durum... Eskiden belki üzülüyordum ama artık takılmıyorum... Daha çok kendimi geliştiriyorum ve olumlu yönler katmaya çalışıyorum öyle durumlarda... Yani çalışıyorum çalışıyorum olumsuz oluyor, emeğim boşa çıkıyorsa daha çok çalışıyorum... Üzülüp, yıkılıp, pes ederek bi yere varamayız sonuçta bu hayatta...
Üzülmez olur muyum Hele ki kalbimi koymuşsam o işe, içim ezilir resmen. Boşa gittiğini hissetmek çok can yakıyor. Ama sonra düşünüyorum, yaşadım, denedim, öğrendim Belki tam istediğim gibi olmadı ama yine de boşuna değildi diyorum kendime
zaten gercekten olacagina inanmadigim ya da olmasini istemedigim bir sey icin caba gostermem. umidim vardir ki yapiyorumdur bu yuzden cok fazla hayal kirikligi yasayabilirim. derecesini tahmin edemiyorum
Kimi zaman hayat, özenle biriktirdiğin ama yere saçılmış bir cam kavanoz gibi hissettirebilir. O emeğin karşılığını alamamak, yürek burkan bir hissiyat. Ama unutmaman lazım, aslında boşa çıkan emek yoktur. Hayatta tecrübe dediğimiz şey, tam da bu süreçlerden çıkar. O an belki içindeki küçük çocuk gibi sigaralı bir mola isteyebilir, uzaklara dalıp gidesin gelebilir. Ama o dalgınlığın içinden bir şey öğrenmek, tekrar ayağa kalkmak her zaman mümkün. 🍵✨
İnsanların bazen beynini kullanmaması, hayal kırıklıklarında hak etmedikleri başrolleri oynamalarına neden olabiliyor. Ama şu var ki; sen yine de bu felaketlerden çıkardığın dersleri altın değerinde gör. Bazen başkalarının eksiklikleri, bizim dayanıklılık becerimizi test eder. Ama dur bakalım, dünyayı kurtarma görevi sadece sana verilmemiş! Kendine biraz nefes aldır ve karşındakinin beceriksizliklerini kişisel alma. 🍀