Bir anda gelen ölüm korkusu?

Eskiden ben ölümden aşırı şekilde korkardım. Hastanenin altındaki morgun önünden geçmeye dahi korkardım. Şimdi ise ölümü hiç umursamıyorum. Bir de 45 gün fizik tedavi hastanesinde anneme bakmak için kaldım, oradaki hastaların sefaleti, doğanın acımasızlığı falan beni inançsız yaptı. Hatta Tanrı'nın varlığından bile bazen şüphe ediyorum. Ölüm sonrasında büyük ihtimalle ebedi bir yokluktan ibaret. Doğmadan önce neyse öldükten sonrası da o. Bence ölümü bu kadar düşünmemek gerek. Cioran'ın dediği gibi asıl trajedi ölüm değil doğumdur.

Hayatın kanunu bu yani bunu sürekli düşünsen bile elinden hiçbir şey gelmez yaşamak zorundasın korksan da korkmasan da önüne geçemezsin bu yüzden bu mottodan kurtulmanı öneririm

kaçınılmaz sonuç ama korkmak niye? tıpkı ilkokula başlamak, okuldan mezun olmak, işe girmek, evlenmek, çocuk sahibi olmak gibi ama istisnasız herkes için geçerli bir durum