Emeğinizin hiçe sayıldığı zaman nasıl hisseder, ne yaparsınız?

Nasıl yani

Ne gibi bir menfaati olur ki hazırlayanin?
Hrhalde siz hiç iş yapmiyorsunuz. Ne kadar zor olduğunu biliyor musunuz

Ben iyilik yapmak için veya bir teşekkür almak için yapmıyorum ki. Saygı birlikte oturabilmeyi gerektirir. Saygi görmek de zorunludur diye düşünüyorum. Herkes herkese saygı göstermek zorunda.

Saygı beklentisini menfaat olarak görmem mümkün değildir. Bu zaruri bir gerçekliktir yaşamda.

İnanmak olayı değil bu. İki saatini kimse kimsenin ömründen çalamaz mesela.
İki saatinizi siz birilerine ayirdiginizda asgari olarak saygı "bile" gormelisinizdir.

Bu adaptir.

Bu beni bağlamıyor. Sizin düşünceniz. Safsatasi da size ait.

Neden sizin gibi dusunmedigim için makul olmayan goruleyim?

Ben zaten insansız yaşamak isteyenim ama topluma atılmışsın bir kere, her şekilde, her koşulda insana değdiriyor yaşam.

Umursamadığım için çok ağır cezalar ile cezalandırıldım desem?

Değmek/değmeleri elimden gelmeyen ben dışı bir durumken, değmek istemediğim halde insanların bir şekilde (zarurî durumlardan) değmesi kaçınılmaz oluyor. Yaşamımızda neyi tamamen kendi isteğimizle yapabiliyoruz söyler misin?
İstemiyorum insanları ve onları umursamayı demek yetmiyor.

Şaka gibi.

Benim maskelenecegim bir durumum yok ki saygı ile maskelenmiş olayım.

Alay ediyorsunuz ciddi ciddi.

Ve bu hiç hoş değil.

Ne konuda?

İçerlemek?

Ne kırgınlığı?

Burada yazdıklarının hepsi senin düşüncelerin. Bir kabullugu, gecerliligi, doğruluğu yok.

Aklın olduğunu düşünmüyorum

Benim düşüncelerime saygısızlık edemezsin.