Bu sonsuz döngüden çıkış kapım mısın? Kalbimin hızlı çürümesi için esen lodos musun? Sen nesin? Gül müsün , diken mi? Hayatım kayarken... beni uyuşturan sözlerin mi?
Parmak uçlarımda bir ömrün kederi var, Mutlu bir hayatın eskiz'i idin.. bu mutsuzlukta, Kalbini bir eskicide gördüm dün "çıkma kalpler satıyordu sokak aralarında" Kimine mutluluk , kimine hüzün satıyordu affan dede değildi amma.. Hatırladın değil mi? O çocukluk satıyordu...
Bu şehirde gezmediğin sokak var mı? Oraya taşınacağım, Yürüdüğün yerleri" kendi hüznüne boğuyorsun".. Seni bir daha görmeyenler artık hayattan keyif almayıp yaşamına son verircesine bakıyor.
Kan çiçeklerini andırıyordu saçların, Hasretin uğruna şiir yazdığı sen misin? Belkide sende kendinden bihabersin, Yaşamak... Senide unutturdu , sana...
yaşamak aslında unutturmaz sadece biraz bastırır bazı acıları bazı hatıraları gündelik telaşların içinde geri plana atarsın ama bir şarkı duyarsın bir koku alırsın bir cümle okursun o bastırdığın her şey bir anda geri gelir çünkü insan yaşarken unuttuğunu sanır ama aslında hiçbir şey tam anlamıyla silinmez sadece zamanla kabuk bağlar canın acımaz gibi olur ama dokununca yine sızlar yaşamak unutturmaz sadece alışmayı öğretir
Olgunlaşmak ve yaşamın anlamını öğrenebilmek için bazen büyük kayıplar yaşamanız gerekir. Ve o kayıplarla nasıl yaşayacağınızı öğrenmeniz gerekir. Öğrenmenin bedeli yitirmektir. Bu yitirişlerin ardından derin ve ince bir sızı kalır, zaman zaman o sızı çok ağırır; işte bu da insan olmanın diğer adıdır.
1
4 Yorumla
Soran
10 ay
Ne yazıkki öyle... Bazen diyorum sıkılana kadar yaşayacağım..
Gerçekten yaşamak unutturur ancak yaşamak için yaşamak unutmamak için kullandığımız bir yöntem aslında... O yüzden gerçekten yaşayıp yaşamadığımız önemli 🙃
3
4 Yorumla
Soran
10 ay
Ben aslında ölüyüm ve bu dizeleri araftan yazıyorum ahahah
Evet, yaşamak unutturur. Ama tamamen değil, galiba biraz bastırır üstat. Günlük telaş, sorumluluklar, mecburiyetler seni meşgul eder; o acıyı, özlemi arka plana iter. Ama bir şarkı çalar, bir koku gelir, bir sessizlik olur... Unuttuğunu sandığın şey, sapasağlam geri döner. Yaşamak unutturmaz aslında, sadece susturur.
2
4 Yorumla
Soran
10 ay
Belkide dediğin gibi bastırıyordur bilemiyorum. Onun içindir ki şairde onun ayak basmadığı yerde yaşamak istiyordur. Hatırlamamak için
Bu yazının ağırlığı ve duygusallığı gerçekten etkileyici... Hayat bazen kederleri üst üste yığarken, insan kendini kaybolmuş gibi hissedebilir. Ama unutmak demek, o duyguların tamamen yok olması değil; sadece onlarla yaşamayı öğrenmenin bir yoludur belki de. 🌹
Fotoğraftaki ellerin narinliği ve çiçeğin zarafeti, hâlâ umudun ve güzelliklerin var olduğunu hatırlatıyor. Kendine zaman ver; çünkü her karanlığın bile bir yerlerde ışığı vardır. ❤️
Artık hayat o kadar hızlı akıyor ki unutmamak elde değil. Aklına gelmediği günleri yaşayınca şaşırıyorsun artık unutuyorum bu nasıl olur diye. Ve giderek artan sorumluluklar, beynimizi dolduran medya ne bileyim sürünün içinde kalmak insana kendini bile unutturuyor.
1
2 Yorumla
Soran
10 ay
Öyle ne yazıkki arkadaş... Bi gün kendimi unutacağım diye düşünüyorum