Bana artık kendimden başka herkes yalanmış gereksizmiş gibi geliyor herkesi hayatımdan çıkardım sizce bu iyi mi. kötü mü?

Ama ailem karaktersiz çıkarcı ve barışınca bütün mutluluğumu sömüren insanlar barışmadan karaktersiz olduklarını kabullenerek affetsem olur mu

Kimseyi yargılama onlar senin özün saygı duy sen ailen hakkında böyle konuştukça kendini de değersizlestirirsin sonuçta sen onlardan doğdun kendini ayrıştır kendi özdeğerini arttır :)

Ama ailem diye bana her türlü kötülüğü dokunmuş ve bile isteye kötülüğümü düşünen insanlara niye değer vereyim ki? Ben onlar gibi kötü niyetli değilim

Değer vermek değil bu onları serbest bırakmak ne nefret ne aşırı bağlılık ki onların kötü yanları farketmesen de sende izler taşıyor olabilir yakınlarına çok benzer insan kader bu insan ailesini seçemiyor uyumlanip ayrismak sağlıklı olan bence

Hmmm yok ben özellikle benzememek için baya bi inner work yaptım