Sevgisiz mi kalmak daha acı, yoksa sahte sevgiyle oyalanmak mı?

Sevmek; sadece birini ya da bir şeyi beğenmekten çok daha derindir.
Sevmek, birine iyi geldiğini hissetmektir. Onun varlığıyla tamamlandığını sanmak…
Bir yandan kendini bulmak, bir yandan kaybetmeyi göze almaktır. Sevmek bazen şunlardır:
Susunca bile anlaşabilmek, Karşılıksız bile olsa içinden taşan bir iyilikle yaklaşmak, Onun üşüdüğü yerde senin titremen,
Onun acısı senin de içine çöksün istemektir,
Ve bazen; seni kırsa da onun kötü olmasını istememektir... Ama şunu da unutmamalı:Sevmek, sadece sabretmek, katlanmak, sessiz kalmak değildir.
Sevmek, kendini yok saymak değil; iki kişinin varlığını aynı anda önemsemektir.
Yani sevmek, başkasının elini tutarken kendi kalbini de bırakmamaktır.
Belki en sade haliyle:Sevmek, “gitme” demeden de gitmeyeceğini bilmek…
Ve en karanlık zamanında bile, birinin gözünde evini bulabilmektir.