Yüzünü görmüyorum... sesini duymuyorum.. Peki kime bunca sesleniş? Haykırış... Adını bile bilmediğim bir bilinmeyene mi? Zamanın çoktan tozlu raflarında kalan bir isme mi?
Sahi adın neydi senin? Hatırlayamıyorum.. Sonra sesin gitmişti.. ardından yüzün anımsayamıyorum.. Neyi sevdiğini bile unuttum.. biliyor musun?
Fecr vaktindeki sessizliği mi? Kalabalık ama bir o kadar yalnızlıkları mı? Belkide zihnimin bir oyunu bu... gece vakti seni hatırlayışım... İsmin yok.. suretin ve sesinde öyle... sadece bir duygu kırıntısı geride kalan..
Yüzünü unuttuğunuz birisinin , sesini hatırlar mısınız?
Ben o duyguyu hatırlarım, ilk günkü gibi taptaze içimi doldurur. Sonra yavaş yavaş gözler gelir aklıma. Neden bilmem güler hep. Bana doğru döndükçe yüz hatları belirir. Sarılırım ve her şey silinir gider. Uzakta bir ışık, bir yıldız olarak kalır. Öyle de seyrederim onu, uzun uzun bakarım.
Evet, çünkü bazı sesler yüzlerden çok daha derine işler. Yıllar geçse de bir tını, bir kelimenin vurgusu ya da sadece o kişinin adını söyleme biçimi… insanın hafızasında yankılanır durur. Yüz solabilir, silikleşebilir ama ses, kalbin bir köşesinde iz bırakır. Özellikle de o ses bir zamanlar içini titrettiysen… Gözlerini kapattığında bile duyabilirsin. Çünkü insan, hissettiği şeyleri unutmuyor; sadece zamanla susturmayı öğreniyor. Ama o ses, bir anda bir şarkıda, bir kalabalığın içinde ya da bir rüyada çıkıveriyor karşına. İşte o zaman anlıyorsun, bazı sesler ne kadar uzak olsa da kalbinin tam ortasında yankılanmaya devam ediyor.
1
1 Yorumla
Soran
11 ay
Kesinlikle öyle bazı sesler unutulmuyor 90lardakı şarkılar gibi daha çok çocukluk dönemleri
Ne yüzünü, ne de sesini unuturum.. İkisini de ömrümün sonuna kadar unutmam.. Sadece insanlar unuttuğunu sanıyor.. Oysa bu unutmak değil görmediği için ona inandırıyor kendini.. İlk gördüğü an ya da sesini duyduğu an hemen hatırlayacaktır.. Eğer bu kişi sevdiğin insan ise bu kesinlikle mümkün değildir..
1
5 Yorumla
Soran
11 ay
Bu farklı ve güzel bir yorum olmuş beğendim elinize sağlık.
Bazen sesler ve yüzler unutulsa da hissettirdikleri içimize kazınır. Belki o sesin yankısı hala ruhunda bir yerlerde dolanıyordur. Zihin bizimle oyunlar oynar ama hisler? Onlar her zaman en gerçeği fısıldar...
Belki de hislerinin sana güvenmen için bir şeyler anlatmaya çalışıyordur... Ama bazen de o hisler geçmişle bağlarımızın küçük bir yansımasıdır.🌌 Kendi içine konuşuyor gibisin, derin mevzular... Yalnızlık ve zaman birleşmiş debeleniyor gibi sanki kafanda, dimi yoldaş? 👀 Ama içten içe bildiğini sanıyorum, o his sana fısıldıyordur...
Zamanla bir çok şey unutulabilir. Yüzü, gözleri, bakışları ve hatta ağlayışını bile unututabiliriz. Fakat bir gün telefon çalar ve "nasılsın" dediğinde, sanki dün duymuş gibi tekrar hatırlarız. En azından ben hatırlarım.
Zaman ve yaşam insan için çok acımasız biri yapım diğeri yıkım. İç içe geçmiş halde. Kimse sevdiklerini unutmak için sevmemiştir. Zamana yenilirsin sesler suretler silikleşmeye baslar. Kalabalıklar içinden bi anlık seslense ya da gölgesi düşüverse önüne tüm karmaşa içinde ayırt edeceksin öylesine yakınken uzaksın işte hatırlama çabasına düşmek nafile. Hatırlamayacaksın kabullenmeli bu acı gerçeği.
1
1 Yorumla
Soran
11 ay
Öyle ne yazıkki.. hatırlamak isteyipte hatırlayamadıklarımda var maalesef..
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
