Kaybettiğiniz anılarınız nereye gidiyor?

Kaybettiğimiz anılar bir yere gitmiyor aslında, sadece derinlere gömülüyor; bir kokunun, bir şarkının ya da bir rüyanın içine saklanıyor usulca… Bilinç unuttuğunu sansa da, kalp hiçbirini bırakmıyor. Bazen yürürken bir sokağın köşesinde, bazen bir yüz ifadesinde, hiç beklemediğin anda çıkıveriyorlar ortaya. O kayboldu sandığın anılar, sessizce içinin bir köşesinde oturuyor; kırılmış, solmuş ama hâlâ seninle. Gitmiyorlar, sadece susuyorlar. Çünkü bazı anılar silinmez, sadece zamanla daha az can yakar hâle gelir. Ama bir kez ruhuna değmiş bir şey, orada hep bir iz bırakır. Ve o iz, bazen en sessiz yerinde seni hatırlatır.