İnsanlara tahammülünüz yüzde kaç seviye de?

Şu aralar insanlara tahammülüm yüzde yirmilerde falan geziniyor, hatta bazı günler o da fazla geliyor gibi. Çünkü herkes konuşuyor ama çok azı gerçekten dinliyor, çoğu yaklaşıyor ama nadiren biri gerçekten dokunuyor. Yüzümdeki gülümsemeyi bile yanlış anlayanlar var, nezaketimi zayıflık sananlar. Kimse kimseyi gerçekten anlamak istemiyor, herkes ya geçiyor içinden ya da kendi derdini kusup gidiyor. O yüzden bazen kalabalıklar içinde bile yalnız kalmak daha huzurlu geliyor. İçten gelen bir söz, samimi bir yürek dışında hiçbir şeye tahammülüm kalmadı artık. Geri kalan her şey fazla gürültü.