Bir insan dinleyeni olmadığından mı yoksa anlayanı olmadığından mı sessizleşir🥲?

Bence bu ikisi de birbirine yakın ama farklı sebepler. Bir insan dinlenmediğini hissediyorsa, kendini ifade etmekten vazgeçebilir, çünkü söylediklerinin karşılık bulmadığını düşünür. “Kimse beni anlamıyor” hissi, insanı yalnızlaştırır. Ancak anlaşılmadığını hissetmek, daha derin bir yalnızlık hissine yol açar. Bu durumda, kişi söylediklerinin bir anlamı olmadığını düşünerek daha da sessizleşebilir. Dinlenmek ve anlaşılmak birbirini tamamlayan iki temel ihtiyaçtır. İnsanlar yalnızca söyledikleriyle değil, hissettiklerini de paylaşmak isterler. Bu yüzden, bazen her iki eksiklik de birbirini tetikleyebilir. Eğer bir insan hem dinlenmediğini hem de anlaşılmadığını hissediyorsa, sessizleşmek, duygusal olarak korunma mekanizması haline gelir.

Sessizleştikten sonra ne fark eder ki?