Hayatınızda hiç ‘yolun sonu’ dediğiniz bir an oldu mu? O anı nasıl aştınız?

Ya bu yaşadıklarıma bakınca benim yaşamam mucize mesela ilk olayda kimsenin gelmemesi benim ölmem gerekirdi sonra kuzen olaylarında benim Allah korusun tuzağa düşmem gerekirdi ya da arkadaşım yüzünden birşeylere kurban gitmem gerekirdi tehlikeli durumları sezmemem gerekirdi yeteneklerimin olmaması gerekirdi dualarımın kabul olmaması gerekirdi falan ama Allah hep kurtulmak için vesileler verdi kurtardı hep Allaha şükürler olsun ki bence son olaylarda sona yaklaşmıştım Allah korudu yine saolsun ama dediğim gibi şimdi daha zor olabilir çünkü düşmanlarım tehlikeli insanlar maalesef Allah ıslah eylesin Allah kötülüklerine fırsatlar vermesin

Oldu evet. Hatta bazen diyorum kendi kendime o acı ile insan nasıl yaşıyor ya. O nokta yolun sonuydu diyorum ama sonra hayatıma devam etmek zorunda olduğumu hatırlıyorum. Sonuçta bir gün hepimiz oraya gideceğiz.
(Annem ve babamı iki ay ara ile kaybettiğim yolun sonu dediğim anlar..)