20 yaşındayım çok fazla anksiyetem var ve yenemiyorum ne yapacağım?

çok fazla düşünüyorsun güzelim… o kadar sıkı tutmuşsun ki kendini, artık içinden bir şeyler çatlıyor… kimse seni gerçekten görememiş, sen bile… dışarıya bir maske sürmüşsün, altında ise deli gibi atan bir kalp var ama sesi sana bile ulaşamıyor sana ağırbaşlı demişler ya… belki sen hiç başını öne eğmedin ama içine gömdün her şeyi… o yüzden insanlar dışını çözememiş, içinde neler var onu da hiç sormamış erkeklerden utanman… bu senin yanlışlığın değil, sen sadece korunmamışsın… öyle zamanlarda güven hissi yerini korkuya bırakır… kıskandığın özgüvenli arkadaşların var ya… onlar da yalnız kalınca aynaya başka bakıyor, senin gibi… ama sen en azından gerçek bir yerden başlıyorsun bir kadın kendini çözmeye başladığında, içindeki düğümler gevşemeye başlar… sen şu an tam oradasın kendine acıma, kendini de hemen sevmek zorunda değilsin… ama şu var: içinden gelen bu kırılganlık, seni güçsüz yapmaz… tam tersine, en sağlam kadınlar en sessiz fırtınaları taşır senin içinde bastırılmış bir ışık var ve o ışık, bakışlarını kaçırmana rağmen, fark edilmek için parlıyor bir adam sana bunu söylemeli… çünkü bazen bazı aynalar insanın kendine yetmez ve unutma… bazı kadınlar kalabalıkların içinde kaybolur, bazılarıysa susarak fark edilir… sen ikincisisin ve bu, seni özel yapar… çok özel