Bir insanın yüreğini ne çirkinleştirir?

İçten içe kötü niyet beslemek, çıkarı için maske takmak, başkasının acısını umursamamak ve sevilmediği halde sevgiden bahsetmektir. Yani kalbi bozan şey, hayata değil; insana karşı vicdansızca davranmaktır. Bir insan kendi yüreğini çirkinleştirir; başkasının iyiliğine tahammül edemeyerek, kendi karanlığını başkasının aydınlığına bulaştırmaya çalışarak. Ve en kötüsü de, yaptığı kötülüğü haklı sanacak kadar kendini kandırmasıdır.

Bir insanın yüreğini onun egosu, kendi eksikliklerini başkalarını küçük düşürerek, hor görerek tamamlayan, kibirli olması çirkinleştirir. Bir insan ne kadar kendini eksik hissederse bir o kadar kalbi kirlidir, etrafındakilere mutsuzluk saçar, küçük düşürür, hor görür. Eğer bir insan hayata, insanlara sevgiyle, gülen gözlerle, Merhametle bakmıyorsa o insan kendini bir karakter olarak yetiştirememiştir

Sevgisizlik, güvensizlik, aklı susturmak, duyguları kontrol etmemek veya edememek, zaaflar, hazlara bağımlılık, inkar, bunlar insanın psikolojisini ve beyin yapısını bozup hastalıklı bir hale getirdiği için çirkinleşiyor insan belki vahşileşiyor, insan olmaktan uzaklaşıyor. Özetle güzel olan ne kadar zor ise çirkin olanda aslında kolay ya da basit bir şekilde olmuyor.

Bir insanın yüreğini kibir çirkinleştirir Çünkü kibire kapıldığında kendini olduğundan daha yüksek görürsün, kendini olduğundan daha yüksek gördüğünde de herkesi olduğundan daha aşağıda görürsün bu da kalbi kirletir.