Hayatını baştan yaşama şansın olsaydı, aynı yoldan mı ilerlerdin yoksa farklı bir yol mu seçerdin?

Aynı yoldan ilerlemezdim ama aynı yere varmak isterdim. Çünkü yeryüzünün üzerinde sanmıyorum ki benim kadar günahkâr bir kimse olsun. Evveli yanlış ve pislik olan biriyim ve bir çok insanı kendi günahlarıma da ortaklık ettirdim. Daha evveline döner isek daha masumdum. Ablama sorardım ki;
Abla ben şimdi Allah'ı seviyorum ama yükseklik korkum var. Bana dese ki kulum beni seviyorsan şuradan atla, nasıl atlayabilirim ki korkuyorum! derdim. O dönemler yaşım ilkokul başı 7, 8.

Sonrasında başarılı ve zeki bir öğrencilik donemim var iken altıncı sınıfa geçiş ile beraber gömlek ceket giyip kendimi bir halt bildim o dönemin serseri topluluğu içinde. Artık derslerim de imanım gibi zayıflamaya başladı, sonrasından kötü alışkanlıklar edindim ve bunların içerisinde uzunca yıllar bulundum.

Bir daha bu yolları yürür müyüm? Yürümem desem belki de onları yaşamasaydım bugün bu bilinci bulmam çok zor olurdu.
Belki hiç o yollara girmeseydim bugün vardığım yıllar önce varmış da olabilirdim. Ben bilmem Allah bilir.

Elbette ki şimdi ki aklım ile geriye dönüş fırsatı sunulmuş olsaydı asla ve asla boşa geçen bir vaktim olmazdı. Secdelerim çok olurdu, zikrim çok olurdu, iyiliğim çok olurdu, merhametim çok olurdu vesaire.

Şimdi yalnızca günahkâr ve hiçten gayrı bir şey değilim.
Günahkâr oluşum benliğim.
Hiç oluşum teslimiyetim.

Aynı yoldan ilerledim belki zor ama güzel ve anlamlı bir hayat yaşadım çok hatalarım oldu ama o hatalar beni ben yaptı dünya zaten böyle bir yer hiçbir şey mükemmel değil bende mükemmel değilim olmayıda düşünmüyorum bunu kabul edip ışığı aramak en doğrusu unutmayalım ki karanlık olmasa yıldızları göremezdik.

Kolaylaştırınız zorlaştırmayınız, buyuruyor Efendimiz. Bu düstur, bütün ilişkilerdeki ölçüyü belirler. Birinin işini görürken kolaylaştırın mesela, kusur aramayın kimsede kolaylaştırın, muhabbeti zora komayın kolaylaştırın, kısa yolu varken uzun yola sevk etmeyin kolaylaştırın.