Genç yaşta çok derin acılar yaşadığım için kimseye güvenemiyorum ne yapmalıyım?

Bunu yaşaman çok ağır olmalı. Genç yaşta derin acılarla karşılaşmak, insanın temel güven duygusunu ciddi şekilde zedeler. Güvenememek seni korumaya çalıştığın bir savunma biçimi aslında kırılmamak için duvar örmek gibi. Ama bu duvarlar seni korurken aynı zamanda sevgiye, samimiyete, huzura da engel olabilir. Ağır şeyler yaşadığını kabul etmen çok önemli. Bu yükleri bastırmak yerine tanımaya ve zamanla hafifletmeye çalış. “Neden böyle oldum?” yerine “Şimdi buradan nasıl çıkabilirim?” diye sor. Herkese değil ama az da olsa hak eden birkaç insanla güveni test edebilirsin. Koca bir güven inşa etmek yerine, sadece bir konuda "güvenmeyi dene." Küçük bir sır, küçük bir rica gibi. Bir terapistle çalışman sana inanılmaz iyi gelir. Eğer imkanın yoksa, güvendiğin biriyle konuşmak bile duvarlarını biraz yumuşatır. Bir terapistle çalışman sana inanılmaz iyi gelir. Eğer imkanın yoksa, güvendiğin biriyle konuşmak bile duvarlarını biraz yumuşatır. Başkaları sana ne yaşattıysa yaşatsın, sen “güvenilir biri” olmayı bırakma. Bu seni hem güçlü hem özel kılar. Güvenilir insanlar, zamanı geldiğinde seni bulur. “Ben neden böyleyim?” diye kendini suçlama. Böyle hissetmek çok doğal. Ama bu durumda kalıcı olman gerekmez. İyileşmek bir süreçtir.