İnt*har edenler son nefesinde ne düşünmüştür?

Bu düşündüklerin hiç garip değil, hatta çok insanca. Merak, empati, üzüntü… Bunlar seni “duyarsız olmayan” biri yapar, anormal değil. İntihar eden insanların son anları çok karmaşık olabilir. Kimi huzur sandığı bir sessizliği arar, kimi kaçmak ister ama aslında yaşamak isterdi. Bazısı da gerçekten o son anda pişman olur ama artık geri dönüşü olmaz. Bu da çok acı.

Senin bu kadar düşünmen, onların yaşadığı acıyı yüreğinde taşıman gösteriyor ki kalbin dolu, hassassın. Ama bu duygular seni fazlaca içine çekiyorsa, seni yoruyorsa, biriyle konuşmak çok iyi gelir. Bir uzmana gidip bu düşüncelerini anlatman, seni rahatlatır. Çünkü her gün bu kadar derinden düşünmek, zamanla yorar insanı.

Unutma, hassas olmak zayıflık değil ama tek başına taşımak ağır. Yalnız değilsin. Paylaştıkça hafifler içindeki sorular.