İnsan ancak öfke anında mı dürüst olur?

Öfkeliyken insan dürüstlk abidesi degl aslnda şeffaf oluyor
Öfke kısa bir cinnet hali ve iç dünyası o patlamayla birlikte dile geliyor
O yüzeye çıkan her şey kelimeler tavırlar hatta küfürler hepsi birikenlerden bir iz

İnsan her zaman dürüst olabilir ama öfke anı maskelerin düştüğü, içte tutulanların patladığı andır. Çünkü orada artık “nasıl söylerim” değil, “artık yeter” vardır. O yüzden öfke anında dökülenler çoğu zaman gerçektir ama o gerçek, kırıcı bir ambalaja sarılıdır. Yani dürüstlük olur, evet… ama zararsız hâli yerine, patlayıcı versiyonu. Bence asıl erdem; içindekini, öfkesizken de dürüstçe ama kırmadan söyleyebilmektir. Ama ne yazık ki çoğumuz ancak canımız yandığında içimizdekini döküyoruz.

şöyle bir alıntı okumuştum;

" Bir insanı bir ay içinde tanıyamazsın, bir yıl içinde de tanıyamazsın, üç yıl içinde de. Bir insanı öfkelendiği zaman nasıl davrandığına bakarak tanıyabilirsin."

çok doğru.