Kapanan kapının önünde beklemem ben. Giden gitmişse “bir ara, bir sor”luk da kalmamıştır zaten. Benim hayatımda yer açmak ayrıcalıktır, müsamaha değil.
Yazmayanı beklemem, unutanı hatırlamam. Varsa vardır, yoksa yolun açık olsun modundayım.
Ya evet ya kaç gündür ablamı ariycam. Sürekli erteleyip duruyorum. Unutturmayın da sabah ariyim. Onun dışında yok çünkü yaşıtlarım falan aklıma geldikleri anda ararım. Saat üçte bilr insanları arayabilirim yani.
Yeni Medya birinci sınıf diyorum ama maalesef hiçbiri yazmaz bana attıkları tek mesajlar şunlar "bana imza atar mosonnn" "bize not ator mosonnn" "hoca gelonco hobor voror moson" dışlayıcı ordusu yemin ederim