En iyi imkanlara rağmen hiçbir şekilde mutlu olamamam normal mi?

Henry Ford'un oğluda artık hayattan bir beklentim kalmadı diyerek intihar etmişti.
"İstediğim herşeye sahip olursam hayalini kuracak neyim kalır?" dedikleri gibi.
Nana kalırsa insanın yaşama içgüdüsü mantıkla açıklanamaz , ama bunu destekleyen bir şey açıklanabilir.
Oda Arzudur.
Bir kitapta sanırım şöyle bir şey okumuştum.
"Birisi hergün kalktığında bu gün dünyanın en güçlü insanı olucağım diyorsa , birgün elbette o kişi bunu gerçekleştirecektir"

Senin sorunun en başında başlıyor hiçbir arzun yok heveslerine boyun eğip ilerliyorsun.
Sıradan bir insandan bile daha zayıfsın.
Örneğin Para kazanma arzusuna sahip birilerini ele alalım.
Mark Zuckerberg olabilir.
Bu tarz kişiler için ne kadar paraya sahip olduklarının bir önemi yok , onların arzuları para kazanmaktan geçiyor ve bu tatmin edilemeyecek bir arzu.
Sen eline para geçtiğinde bunu yitirdin.

Bazı kişiler için Obsesif bir hayat daha kolaydır.
Bazıları ise zor yolu seçer.
Ya hayatta kal ya da yaşamaktan vazgeç , buda iradenin yolu.

Kısaca ya iradeni güçlendir ya da kendine bir arzu bul.

Dini bir yorumda bırakayım.
Hûd Suresi 108
"Mutlu olanlar ise cennettedir"
Onu bu dünyada arama.

Fakirligin tek güzel tarafı bir şeyleri hayal etme durumunu kaybetmişsin bence

ben şu an 18 yaşında aylık 3k harçlık alan biriyim ve kendi imkanlarimla çizgi roman koleksiyonu yapmaya çalışıyorum ve bu dehşet mutlu ediyor beni
bence sende kendine bir hobi bulmalısın