Eski kız arkadaşım duygusal tarafını hiç görmek istemezdi mesela. Hatta bu yüzden bana "kız çocuğu" yakıştırmasında bulundu birkaç kez. Bu yakıştırmasının aşırı olduğunu bildiğim için alınmamıştım. Fakat gerçekten bir kadın, bir erkeğin duygusal tarafını (empati yapma, sırası geldiğinde ağlama, özel günleri hatırlama gibi) görmeyi gerçekten ister mi?
Kadınlar bir erkeğin duygusal tarafını görmeyi gerçekten ister mi?
Eski kız arkadaşıma göre güçsüzlükmüş. Sırtını yaslayacağı dağ duygusal olmamalıymış. Hatta duygusal olmak adamlık değilmiş. Beni de bir ara buna inandırmıştı. Sonradan dedim "acaba gerçekten güçsüzlük müdür bu?" diye. Ancak anladım ki değilmiş.
Anladım. Tabi, kendimi açmaktan hiç çekinmeyeceğim. İşte, insan gerçekten sevince bu kadar acımasız konuşamaz tabi ama onun kafasındaki adamlık başka şey olunca rahatça böyle konuştu. Her neyse, bir hataydı, geçti gitti. Fikir için de teşekkür ediyorum :)
En İyi Cevaplar