Ben karanlıkta eşyaları farklı bir şeye benzetir ve korkardım🙂Ya sizin?

Ben karanlıkta eşyaları farklı bir şeye benzetir ve korkardım🙂Ya sizin?

Küçükken gece uyandığımda odamdaki eşyalar şekil değiştiriyor gibi gelirdi. Askıya asılı ceket sanki biri bana bakıyormuş gibi dururdu, sandalyedeki battaniye ise oturan birine benzerdi. Karanlıkta hayal gücüm kontrolden çıkardı ve ışığı açmadan uyuyamazdım. Bir keresinde gölgemi canavar sanıp yorganın altına saklanmıştım. Sonradan anladım ki korkularım tamamen beynimin bana oynadığı oyunlardı.
karanlıktan korkardım çocukken Çocukların hayal güçleri çok canlıdır. Karanlıkta, bilmedikleri ve hayal ettikleri şeylerden korkabilirler.
Görsel ipuçlarının azalması, çocukların zihinlerinde belirsiz ve korkutucu senaryolar oluşturmasına neden olabilir. Karanlık, çocukların çevrelerini kontrol etme yeteneklerini sınırlar. Ne olduğunu görememek, belirsizlik ve endişe yaratır. Bu da korkuya yol açar. Özellikle küçük çocuklar için, karanlıkta yalnız kalmak ayrılık kaygısını tetikleyebilir.
Anne veya babadan ayrı kalma düşüncesi, korkularını artırabilir. Çocuklar, ebeveynlerinin veya diğer yetişkinlerin karanlıkla ilgili korkularını gözlemleyerek öğrenebilirler.
Korku hikayeleri veya filmler de çocukların karanlık korkusunu tetikleyebilir.
Çocukken en garip korkum kesinlikle karanlıktı. Odada ışık kapanınca her şeyin şekli değişiyormuş gibi gelirdi, eşyalar bile sanki hareket ediyormuş gibi görünürdü. Özellikle gece uyurken kapının aralığından koridorun karanlık kısmına bakmak tüylerimi diken diken ederdi. Sanki biri oradan çıkacakmış gibi hissederdim. Ama zamanla bunun sadece hayal gücümün bana oynadığı bir oyun olduğunu anladım. Şimdi ise tam tersine, karanlığı seviyorum, hatta bazen bana huzur bile veriyor. Ama çocukken o his gerçekten çok başkaydı.
Dedemlerin evinin yanında Mehmet amca vardı , o adamdan çok korkardım. Evleri perili köşk gibi gelirdi. Onun haricinde hiç korku hatırlamıyorum.
🌸teşekkürler
Cevap
26Cevap
Pepen'in balonu, youtube'da görmüştüm tüylerim diken diken olmuştu ve sauron ile orklar. Kiymetlimisss diyen zavallı aç kalmış yaratık. Hepsini abim izletirdi bana. 😆
https://youtu.be/eeuwfTfGLpk?feature=sharedÇocukluğumdan bu yana değişmeden devam eden mezarlık korku geceleri asla bir mezarlığın yanından geçemem
Sabah ezanı okununca Allah kendini göstercek sanıp yorganın altına ezan bitene dek saklanmak.. Ifhaha
Gece lavaboya giderken arkamdan birisi geldiğini düşünüp hızlıca yürümek
Çocukluğumu hatırlamak istemiyorum.
Böcekler 🙈
Küçükken, Memlekette dedemlerde iken rüyama girmiş üstüme doğru kabadayı gibi soğukkanlı şekilde 3 böcek yürürken uyandım gece yarısı ve bastım çığlığı...
Teyzemler ve çocukları falan vardı dediler noluyo
Teheccüde kalkın demedim ama
Kaldırmış olduk 😅
Tek başıma karanlıkta uyuyamazdım ve sabah ezanı kabusumdu. Hoca öyle bir okurdu ki sanki beni gömüyorlar mezara. Camide yakınımızdaydı bas bas bağırırdı hoparlörden.
Ben korkularım üzerine giderdim korkmazdım
Çocukken hicbirseyden korkmazdim. Karanlığı çok severdim. Yüksekten atlamayı, ağaca tirmanmayi. Vahşi hayvanlara yaklasmaktan bile korkmazdim dişçi den korktuğum kadar😵💫
Koydeydik koşturuyorduk Evin icinde uyuma saatiydi uyumamak için direniyorduk sonra elektrikler kesildi hadi uyuyun falan dediler el feneleri falan acıktı biseyler anlatiyorlardi teyzemler birbirlerine bizde dinlemeye başladık korkunç şeyler falan sonra ben pencereye bakınca uzun saçlı beyaz elbiseli gözlülü bir kadın gördüm pencerede hızla geçti ne dediysem kimse inanmadı hala konu açılınca o günü soyluyorm kimse inanmıyor aklımın bana oynadığı bir oyun muydu henuz 7 8 yaslarindaydim
Gece uyurken ayaklarımı hep rahatca uzatıp uyumazdım biri gelir ayağımın altına dokunur falan düşüncesi geliyordu
Odamda kı pencereden benı bı ruhun ızledıgını ve ben uyuyunca benı gezmeye goturdugunu ıddıa edıyordum cok korkuyordum odamda uyumaya😅
Pek korkan bir çocuk değilsin Ablamla aynı odada uyurduk korkarsam o beni rahatlatacak bir şeyler uydururdu
''Gulyabani'' Süt Kardeşler filminde görmüş olduğumuz o şey çocukluk dönemimde güzel korktuğum şeylerden biriydi.
Köyde ağaç gölgesi eve pencereye vuruyordu yağmurlu ve fırtınalı günlerde bir sağa bir sola sallanıyordu..
Petrol istasyonuna gittiğimizde LPG'li araçların gaz dolumu sonrasında çıkan patlama gibi bir ses acayip derecede korkuturdu
Şimşekten korkardım, her defasında ürküyorxum şimdi aksine daha çok sevmeye, yağmur sesinden huzur bulmaya başladım.
ben çok kabus görüyodum gece yarısı kabusla uyanınca korkuyodum sonra kafamdaki korkunc senaryolarla tekrar uyumak zordu
Ben de karanlıktan korkardım. Özellikle geceleri lavaboya gidince arkamdan birisi geliyor hissine kapılırdım hep..
Palyaço'lardan korkardım. Hâlâ biraz tedirgin oluyorum.
Hep anne Babamın başkası olması , çünkü ablam seni pazardan bulduk der ağlatırdı beni 😄😄
Küçükken testere sesi bana canavarı hatırlatrdı rüyama bile girerdi
Boru ve tesisat şeylerinden korkuyordum hala korkuyorum.
Tapınak yüksek bir yerdeydi aşağı düşmekten korkardım ama zamanla alıştım 😂
Kediden korkmuştum. Sonra genel bir korku olmuştu bende. Şimdi kedileri çok severim
Gölgelerden korkardım ve kadınlar gününüz kutlu olsun
Korkma duygusu yok bende
Hiçbir zamanda olmadi
Aaa dur aklima geldi iğneden korkarim
Ben küçükken televizyonda ki insanların gerçek hayatta küçük olduklarını zannediyordum. 😄😄😄çok saçma
İnsanların gözlerinin içine 2 3 saniyeden fazla bakamıyordum
Hatırlayamadım.
Kedilerin tırmalamasından korkardım sadece
Silahlardan korkardım ki hala korkuyorum.
Ayağımdan aşağı çekecekler diye korkardım 😅
Karanlıkta gölgeler görürdüm.
insanlardan, öğretmenlerden korkuyordum
Gulyabani xd
Annemden dayak yemek 😂
Korku Hikayeleri okumak ve 3 harflilerden korkmak
Fobi olarak terlik. 🤣
Ben de eşyalardan korkardım sen gibi.
Karanlıktır muhtemelen
Palyaço
Ucak ve sesler
Gulyabani
Palyaçolardı hiç birini sevmezdim
Kurban eti 😟
Böcekler
Geçmiş olsun
Gök gürültüsü
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?