İyiliğime karşılık kötülük görünce, sevdiğim insanlara bir zarar geldiğinde ve yetemediğimde, ya da hayatın telaşı ve yorgunluğu birden çok yoğunlaşınca, mazlumun ahını işittikçe, sanki ben bu dünyadan değilmişim gibi hissediyorum. Ve bir anda kaybolmuşum gibi oluyorum.
Kendimi en çok, ne yaparsam yapayım bir şeylerin değişmediğini hissettiğim anlarda kaybolmuş hissediyorum. Bazen çabalıyorsun, emek veriyorsun ama karşılık göremediğinde sanki boşlukta süzülüyormuşsun gibi geliyor. Belirsizlik de beni zorlar, özellikle geleceğe dair net bir yol göremediğimde. Ama şunu öğrendim: Her kaybolmuşluk aslında yeni bir yön bulmanın başlangıcı olabilir, yeter ki pes etmeyelim.
karmasik durumlar ailevi , hayat, gelecek, ekonomi, kariyer gibi şeyleri çok kafaya taktigim oluyor haliyle kendimi dusuncelerimle boguyorum, dusuncelerimde kayboluyorum mesela tam da susan yine aynıyım. kayboldum karanlığa gomuldum.
Belirsizlik içinde kaldığımda, ne yaparsam yapayım yetmediğini hissettiğimde ve kendimi kimseye anlatamadığım anlarda en çok kaybolmuş hissediyorum. Bir şeyler için çabalayıp karşılık görememek, hedefimi kaybetmek.
Kişilik & Karakter konusunda 20,2b cevap paylaştı.
İnsanlara yapılan zulümlerin hayvanlara yapılan işkencelerin en çokta kadına yapılan şiddetin görüntülerini görünce Allah'ım diyorum ben nerdeyim nerde yaşıyorum kaybolmak istiyorum diyorum gadası
Benden birileri varken. Akrabalar, arkadaşlar, tanıdıklar. Yalnızken daha özgür daha kendim gibi hissediyorum. Onlar varken bir kutuda sıkıştırılmış özümü kaybetmiş gibi hissediyorum. Çünkü yabancılar bana
Uzun süredir sıkıntılı zamanlar geçirdiğim icin kendimi kaybolmuş hissetmiştim. İçimdeki sıkıntı ne olduğunu bu korku nerden geldiğini bir türlü çözemedim 3 buçuk seneye kadar devam etti eskisi gibi acı içinde değilim akışa bıraktım.