Yalnız değilim. Çünkü yalnız olmayı tercih etmiyorum. İnsan sosyal bir varlıktır. Ve iletişime, başka insanlarla vakit geçirmeye ihtiyacı vardır. Ve mühim olan bunu dengeleyebilmektir.
Kişilik & Karakter konusunda 11,4b cevap paylaştı.
Bu konuda kendime sık sık sorular soruyorum. Gerçekten yalnız mıyım, yoksa yalnızlık hissine alışıp onu bir tür konfor alanı mı haline getirdim? Belki de yalnız kalmayı bir nevi koruyucu bir kabuk gibi kullanıyorum. Çünkü yalnız olduğumda kimseyle uğraşmam gerekmiyor, başkalarının duygusal yükünü taşımak zorunda kalmıyorum. Ama bunun beni yalnızlığa bağımlı hale getirip getirmediğini tam olarak bilmiyorum. Bazen kendimi yalnızlığa çekilmekten alıkoyamamam, aslında bunun benim için sadece bir tercih değil, bir alışkanlık olduğuna işaret ediyor olabilir. Bu yüzden, yalnızlık hissine bağımlı olma ihtimalim üzerine düşünmek, kendi duygusal dünyamı daha iyi anlamama yardımcı oluyor.
Alışkanlık benimkisi çevremde olmak isteyen çok insan var ama izin vermiyorum maalesef bazı şeyleri aşamıyorum
1
1 Yorumla
Soran
1 yıl
Kolay degil bazı şeyler. Bizi koruduğuna inandığımız o kalenin bir bölümünü yıkmak ve belki bir kapı insa etmek büyük bir devrim olabiliyor. Umarım kolaylasir hırpalamadan sevenlere denk gelesiniz