Günahkarlar mı, yoksa günahın kendisimi sorunlu?

Farkı nasıl gözetirsin? O sınırın geçildiğini nasıl anlarsın? Mesela duyuyoruz haberlerde bir anlık cinnet geçirmeyle kontrollerini kaybedip insanlar birbirini öldürüyor. Tabiki bu kişilerin salt masum olduğunu savunmuyorum, ama bir belirsizlik var.

Cinnet geçiren insanlar cinnet geçirmesinler. Biliyorum basit ıq 50 bir cevap gibi görünüyor fakat dinini yaşayan bir insan cinnet geçirecek seviyeye gelemez. Ben kendimi inanılmaz sinirli ve sinirlenince kendini kaybetme aşamasında olan birisi olarak tanımlıyorum. Eski dövüşçü ve güreşçiyim yine de ne olursa olsun bırak karşımdakini katletmeyi tokat dahi atamam. Tutarım. Kendimi tutmamda sebep başıma bela gelmesin değil, ya da tırsmakta değil. Bana zarar vermeyen kimselere zarar vermeme ve kısasa kısas inancıdır. Kuranda bu yazar. Allah a inanıp, dinine inanıpta bana rehber olarak indirlimiş olan kitabı okumaz ve onu kendime rehber almaz isem cinnette geçiririm, tecavüzde ederim, can da alırım, intiharda ederim. Cinnet geçiren insan egosuyla baş edemeyen insandır. Biliyorum o sadece bir örnek ama insanların iradeleri tamamiyle kendi elindedir. Ben buna inanıyorum.

Bende katılıyorum sana bu konuda bir stoic olarak, genelde bu tarz cinnet geçiren insanlar duygularını kontrol edemeyen, duygularını yoğun yaşayan insanlar oluyor. Verdiğin örnek 50 İQ falan değil güzel örnek vermişsin, sen dövüş sanatlarıyla ve dinle duygularını kontrol edebilen bi insana evrilmişsin ki çok takdir ediyorum bunu. Bende bi örnek ekliyeceğim, bir aile düşünelim, çocukları 7-8 yaşlarında. Ödevini yapmıyor haylazlık falan yapıyor sürekli. Aile işte geçim derdi cart curt derken stresli bir hayatla mücadele ediyor. Hepimiz annemiz babamızdan bi tokat yemişizdir en azından, farzedelim ki bu aile anne ya da baba (cinsiyet belirtmek istemiyorum) bir gün sinirlenip çocuğuna tokat atıyor. Çocukta küçük ve hafif olduğu için düşüp ensesini masanın kenarına çarpıyor. Omurilik soğanı incindiği için de farzedelim belden aşağısı felç kalıyor. Allah kimseye göstermesin, burada aileyi ne kadar suçlayabiliriz? Sadece düşünceni merak ediyorum bende bir sonuç çıkarmaya çaluşıyorum kendimce.

Bu benim için bir kazadır. Dünyevi hukuk kurallarına uyarım ama adaletli olduğuna inanmıyorum. İnsanların Anne babaların çocuklarına yeri geldiğinde patlatabilmelerini çok garip karşılamıyorum. Bahsettiğim son gücüyle vurmak falan değil. Prenses gibi kral gibi yetiştirilen şımarık insanları sevmem. Böyle bir şey yaşanırsa kazadır. O babayı içeri atıp ailesinden koparmak sence adamamı daha büyük ceza olur yoksa o çocuğa mı? Bence çocuğa daha büyük bir ceza bu. Herkesin aile yapısı dizi filmlerde gördüğümüz gibi değil. İlla vardır sahip çıkacaklar denir inanmıyorum babası kadar sahip çıksın. Bunun günahını ben tain edemem fakat o adamın niyeti o çocuğu o hale getirmek değildi. Evet neden sonuç ilişkisi fakat benim için bir kaza... Ben bugüne kadar sadece kız kardeşime vurdum. Bunun sebebi de benim onun için seçmiş olduğum çizgi değilde onun için daha kötü olacağını bildiğim bir kariyer planlaması yapmak istemesi ve bu tartışmada cinnet geçirir gibi tavırlar sergilemesiydi. Ne zaman konusu açılsa iyi ki yıllar önce o tokatı atmışsın der. Ben biraz daha realist ve humanist olarak okumaya çalısıyorum olayları açıkçası. Eğer her gün her gün o anne baba çocuğunu dövmüyor ise kırk yılda bir böyle şeylerin yaşanması insani. Biliyorum okuyan olursa geri kafalılık vesaire ile suçlayacak ama onların savundukları düzende de işlerin daha iyi gitmediği belli... Bu arada teşekkür ederim fikirlerini okumak ve fikir üretmek hoşuma gidiyor...

İşte benimde almak istediğim cevap tam olarak buydu, eğer aileyi suçlasaydın sana, ailenin cocuğa vurduğu ama çocuğun yaralanmadığı örneğini vericektim. Mesela annem babam bana tokat attığında yaralanmadığım ya da ölmediğim içinmi ailem katil değil? Kötülüğü belirleyenin sonuç değil eylem olduğuna kanaat getirdim seninle konuşurken ben teşekkür ederim cevabımı aldım 🙏🏻

Ben de rica ederim umarım her şey gönlünce olur...