Birini kaybettikten sonra gerçekten 'iyi' olabilir miyiz?

İyi olmanın tanımı ne bence ona önce bakmalıyız geçtiğimiz sene evimden 2 cenaze çıktu babam ve yeğenim Ocak'ta babamı Aralık'ta yeğenimi kaybettim. Yas süreci öyle ilk bir kaç gün değil aksine herkes evine dağıldığında başlıyor. Babamın öldüğü ilk gece ağlayarak uyudum herkes hastanedeydi bizim evde yattılar o gece sabah oldu ev kalabalık olduğu için hızlı hızlı bir kahvaltı yaptılsr benim boğazımdan tek damla su geçmedi bir yandan çadır kuruldu diğer yandan camii den ezan sesi geldi babamın ismi öğle namazından sonra kaldırılacak diye ben babamı gasilhane yıkanmış kefenlenmiş şekilde gördüğümde o kişinin babam olduğuna bile inanmadım bizimkiler öptüler kokladılar ben sadece uzaktan baktım dokunamadım hepimiz dik durduk. Kalbimi söküp attılar sanki eve geldik ev ana baba günü o kadar kalabalık iğne atsam yere düşmezdi eeee mecbur bu kadar kişiye çay servisi yemek servisi yapılması gerekirdi bende genç olduğum için bu işi ben yaptım mutfaktan 3 gün boyunca hiç çıkmadım o ilk 3-4 gün zaten insan acısını yaşamıyo insanlar ise iyi iyi çok kendini yıpratmadı diyor iyi miydim gerçekten onu bile bilmiyordum. Herkes gitti ev tamamen boş kaldı annemle baş başa kaldık o gün işte başladı bizim yas günü artık oyalanacak bir şey kalmadığında başladı. Bu arada ben şu an bunları babamın yatağında babamın yorganının altında yazıyorum. İnsan bir şekilde hayatına devam edebiliyor ama tam mi orası muama işte daha babamın kaybına bile alışamafan 15 yaşında yeğenimi kaybettim o gece sesini duydum sabahında onu mezara koyduk acının tarifi yok iyi olmak zor değil ama yarım olmak çok zor

Kayıptan maksat ölümse çok ağır ve atlatması zor bir süreç oluyor. Alışıyorsun ama acısı kalpte hep taze oluyor ve anılarla yokluğunu zaman zaman hissediyorsun. Dost ve sevgiliyi ayrılık anlamında kaybetmek ise ilk başlarda çok hasret dolu ve çok acıtan zor bir süreç, çünkü hâlâ bir yerlerde var olduğunu biliyorsun ve eskisi gibi olamamak ağır gelebiliyor. Ama hayatın telaşına ve zamanın akışına kapıldıkça ona da alışıyorsun..